ANGEL'S SONG
ひとりぼっちなんかじゃないんだと
hitoribocchi nanka ja nain da to
夜に逃げ込んで言い聞かせた
yoru ni nigekonde ii kikaseta
結局それは自分の孤独を
kekkyoku sore wa jibun no kodoku wo
日に日に浮き彫りにしてくだけだった
hi ni hi ni ukibori ni shite kudake datta
喧騒から離れた帰り道
kensou kara hanareta kaerimichi
いつもと何も変わらないのに
itsumo to nanimo kawaranai noni
繰り返してくのかと思ったら
kurikaeshite ku no ka to omottara
急に涙が込み上げて来た
kyuu ni namida ga komiagete kita
頼りなくて情けなくて
tayorinakute nasakenakute
不安で淋しくって
fuan de sabishikutte
声にならない声で温もりを欲しがった
koe ni naranai koe de nukumori wo hoshigatta
ねぇ君は確かに
nee kimi wa tashika ni
突然現われ
totsuzen araware
私の暗闇に光射した
watashi no kurayami ni hikari sashita
そして少し笑って
soshite sukoshi waratte
大丈夫だって頷いて
daijoubu da tte unazuite
私の手を取って歩きだした
watashi no te wo totte arukidashita
君の背に天使の羽を見た
kimi no se ni tenshi no hane wo mita
強くなりたいと願ったのは
tsuyoku naritai to negatta no wa
痛みに鈍くなる為じゃない
itami ni nibuku naru tame ja nai
助けられて支えられて
tasukerarete sasaerarete
与え合って許し合った
taiaeatte yurushiatta
あの日守って行きたいものが出来たから
ano hi mamotte ikitai mono ga dekita kara
ねぇ君は時々
nee kimi wa tokidoki
無防備すぎるくらい
muboubi sugiru kurai
私に全てでぶつかって来る
watashi ni subete de butsukatte kuru
それはあまりにも
sore wa amarini mo
眩しすぎる程で
mabushisugiru hodo de
私は瞬きさえも惜しむの
watashi wa mabataki sae mo oshimu no
君は背に天使の羽を持つ
kimi wa se ni tenshi no hane wo motsu
ねぇ君は確かに
nee kimi wa tashika ni
突然現われ
totsuzen araware
私の暗闇に光射した
watashi no kurayami ni hikari sashita
そして少し笑って
soshite sukoshi waratte
大丈夫だって頷いて
daijoubu da tte unazuite
私の手を取って歩きだした
watashi no te wo totte arukidashita
ねぇ君は時々
nee kimi wa tokidoki
無防備すぎるくらい
muboubi sugiru kurai
私に全てでぶつかって来る
watashi ni subete de butsukatte kuru
それはあまりにも
sore wa amarini mo
眩しすぎる程で
mabushisugiru hodo de
私は瞬きさえも惜しむの
watashi wa mabataki sae mo oshimu no
君は背に天使の羽を持つ
kimi wa se ni tenshi no hane wo motsu
この悲しき時代の犠牲者に
kono kanashiki jidai no giseisha ni
君はどうかならないで欲しい
kimi wa douka naranai de hoshii
切なる想いが届くようにと
setsunaru omoi ga todoku you ni to
私は今日も祈るように歌う
watashi wa kyou mo inoru you ni utau
ENGELENLIED
Ik vluchtte 's nachts de deur uit en hield mezelf voor dat ik niet alleen was, maar uiteindelijk benadrukte dat alleen maar mijn eenzaamheid met de dag
Op weg naar huis, weg van de drukte, was er niets veranderd, maar de gedachte dat alles zich steeds maar weer zou herhalen, bracht plotseling tranen in mijn ogen
Hulpeloos, zielig, angstig, eenzaam verlangde ik naar warmte in een stem die niet gehoord kon worden
Hé, je verscheen echt uit het niets, je scheen een lichtje in mijn duisternis, je glimlachte een beetje, knikte alsof je wilde zeggen dat het goed was, pakte mijn hand en begon te lopen. Ik zag engelenvleugels op je rug
Ik wilde niet sterker worden om minder gevoelig voor pijn te worden
Want op die dag, toen we elkaar hielpen, steunden, gaven en elkaar vergaf, vond ik iets dat ik wil beschermen
Hé, soms stort je je zo kwetsbaar op me, het is bijna te overweldigend, en ik wil niet eens knipperen. Je hebt engelenvleugels op je rug
Hé, je verscheen echt uit het niets, je scheen een lichtje in mijn duisternis, je glimlachte een beetje, knikte alsof je wilde zeggen dat het goed was, pakte mijn hand en begon te lopen
Hé, soms stort je je zo kwetsbaar op me, het is bijna te overweldigend, en ik wil niet eens knipperen. Je hebt engelenvleugels op je rug
Ik zing vandaag alsof ik bid, in de hoop dat mijn oprechte wens – dat jullie geen kwaad zullen lijden – de slachtoffers van dit tragische tijdperk zal bereiken