Les Corons
Au nord, c'étaient les corons
La terre c'était le charbon
Le ciel c'était l'horizon
Les hommes des mineurs de fond
Nos fenêtres donnaient sur des fenêtres semblables
Et la pluie mouillait mon cartable
Mais mon père en rentrant avait les yeux si bleus
Que je croyais voir le ciel bleu
J'apprenais mes leçons, la joue contre son bras
Je crois qu'il était fier de moi
Il était généreux comme ceux du pays
Et je lui dois ce que je suis
Au nord, c'étaient les corons
La terre c'était le charbon
Le ciel c'était l'horizon
Les hommes des mineurs de fond
Et c'était mon enfance, et elle était heureuse
Dans la buée des lessiveuses
Et j'avais des terrils à défaut de montagnes
D'en haut je voyais la campagne
Mon père était gueule noire comme l'étaient ses parents
Ma mère avait les cheveux blancs
Ils étaient de la fosse, comme on est d'un pays
Grâce à eux je sais qui je suis
Au nord, c'étaient les corons
La terre c'était le charbon
Le ciel c'était l'horizon
Les hommes des mineurs de fond
Y avait à la mairie le jour de la kermesse
Une photo de Jean Jaurès
Et chaque verre de vin était un diamant rose
Posé sur fond de silicose
Ils parlaient de 36 et des coups de grisou
Des accidents du fond du trou
Ils aimaient leur métier comme on aime un pays
C'est avec eux que j'ai compris
Au nord, c'étaient les corons
La terre c'était le charbon
Le ciel c'était l'horizon
Les hommes des mineurs de fond
Le ciel c'était l'horizon
Les hommes des mineurs de fond
De Mijnwerkersdorpen
In het noorden, dat waren de mijnwerkersdorpen
De aarde was van de kolen
De lucht was de horizon
De mannen waren de mijnwerkers van de diepte
Onze ramen keken uit op soortgelijke ramen
En de regen maakte mijn schooltas nat
Maar mijn vader had zulke blauwe ogen als hij thuiskwam
Dat ik dacht de blauwe lucht te zien
Ik leerde mijn lessen, mijn wang tegen zijn arm
Ik geloof dat hij trots op me was
Hij was vrijgevig zoals de mensen van het land
En ik ben wie ik ben dankzij hem
In het noorden, dat waren de mijnwerkersdorpen
De aarde was van de kolen
De lucht was de horizon
De mannen waren de mijnwerkers van de diepte
En dat was mijn kindertijd, en die was gelukkig
In de damp van de wasmachines
En ik had stortbergen in plaats van bergen
Van bovenaf zag ik het platteland
Mijn vader was een mijnwerker zoals zijn ouders
Mijn moeder had wit haar
Ze kwamen uit de mijn, zoals je uit een land komt
Dankzij hen weet ik wie ik ben
In het noorden, dat waren de mijnwerkersdorpen
De aarde was van de kolen
De lucht was de horizon
De mannen waren de mijnwerkers van de diepte
Er was op het gemeentehuis op de kermisdag
Een foto van Jean Jaurès
En elk glas wijn was een roze diamant
Geplaatst op een achtergrond van silicose
Ze spraken over '36 en de gasontploffingen
Over ongelukken in de diepte van de put
Ze hielden van hun vak zoals je van een land houdt
Het is met hen dat ik het begreep
In het noorden, dat waren de mijnwerkersdorpen
De aarde was van de kolen
De lucht was de horizon
De mannen waren de mijnwerkers van de diepte
De lucht was de horizon
De mannen waren de mijnwerkers van de diepte