Zmaj od Nocaja
Ti si usla u moj pogled,
u moj pogled k'o u zagrljaj,
pa me naterash da pricham,
nemam obichaj.
Leptiri u mom stomaku,
uvek me na tebe potsete.
Ja ih uspavam na foru,
al te osete.
Onda potonem u sebe,
tamo dole sretnem tebe,
pa se slike k'o komadi oshtrog stakla,
zariju u dlan.
Nikog ne volim da sretnem,
ljude gledam k'o kroz kameru,
mogao bih da snimim srecne,
nemam nameru.
Svetli svetlo kroz roletne,
tanke zute notne linije,
ja po njima pishem pesmu,
a ti, skini je.
Onda potonem u sebe,
tamo dole sretnem tebe,
pa se slike k'o komadi oshtrog stakla,
zariju u dlan.
Ulica, zmaj od nocaja,
ovde su chuda moguca,
Zmaj od nocaja.
Ulica, tabla limena, i na njoj 'mesto imena,
Zmaj on Nocaja.
El dragón de Nocaja
Te has metido en mi mirada,
en mi mirada como en un abrazo,
me obligas a hablar,
no es mi costumbre.
Mariposas en mi estómago,
siempre me recuerdan a ti.
Las duermo con un truco,
pero te sienten.
Entonces me sumerjo en mí mismo,
abajo me encuentro contigo,
y las imágenes como pedazos de vidrio afilado,
se clavan en la palma de mi mano.
No quiero encontrarme con nadie,
miro a la gente como a través de una cámara,
podría grabar momentos felices,
no tengo intención.
La luz brilla a través de las persianas,
delgadas líneas amarillas de notas,
escribo una canción en ellas,
y tú, quítatela.
Entonces me sumerjo en mí mismo,
abajo me encuentro contigo,
y las imágenes como pedazos de vidrio afilado,
se clavan en la palma de mi mano.
La calle, el dragón de Nocaja,
aquí los milagros son posibles,
El dragón de Nocaja.
La calle, una pizarra de metal, y en ella en lugar de un nombre,
El dragón de Nocaja.