395px

Ce qui ne s'oublie jamais

Baldrs Draumar

Wat nea fergiet

Want wat nea fergiet is ús heidensk hert
It hert dat de dreunen fan Mjöllnir heart
En wat nea fergiet en wat altyd bliuwt
Us grutskens, ús eare, de krêft fan in liuw
Want wat der ek bart en wêr’t wy ek gean
It is it bloed fan Ymir dat troch ús streamt
Bûn oan de boarne, grutbrocht yn striid
Us heidenske hert is wat wier nea fergiet

Al binne wy ferjage fan hillige grûn
Us risping en ús ekers oan it frjemdfolk jûn
Ien ding bliuwt fan ús, dêr komt nimmen oan
It leauwen yn ús goaden, it is in ûnbrekbere bân

Soannen fan Inguz, Wêda sil foar jim stean
En mank Ty en Tuner de einstriid yn gean
En al wêr’t jim ek stjerre, dochters fan Nertha
De ein is it begjin foar hja dy’t in heidensk hert ha

Op de troan fan Fosite is ús eigen rjocht ûntsien
En troch ús libben op it wetter is dat rjocht mei gien
Wy binne eigensinnich, wy knibbelje nea en laitsje om de dea
Wy binne eigenwiis, wy binne de Fries, dat wat nea fergiet

Ce qui ne s'oublie jamais

Car ce qui ne s'oublie jamais est notre cœur païen
Le cœur qui entend les grondements de Mjöllnir
Et ce qui ne s'oublie jamais et ce qui reste toujours
Notre fierté, notre honneur, la force d'un lion
Car peu importe ce qui arrive et où nous allons
C'est le sang d'Ymir qui coule en nous
Liés à la source, élevés dans la lutte
Notre cœur païen est ce qui ne s'oublie jamais

Bien que nous soyons chassés de terres sacrées
Notre héritage et nos ancêtres donnés aux étrangers
Une chose reste de nous, personne ne peut y toucher
La foi en nos dieux, c'est un lien indéfectible

Fils d'Inguz, Wêda se tiendra devant vous
Et parmi Ty et Tuner, la bataille finale s'engagera
Et peu importe où vous mourrez, filles de Nertha
La fin est le début pour celles qui ont un cœur païen

Sur le trône de Fosite, notre propre droit est réclamé
Et à travers notre vie sur l'eau, ce droit a été respecté
Nous sommes têtus, nous ne plions jamais et rions de la mort
Nous sommes obstinés, nous sommes les Frisons, ce qui ne s'oublie jamais