Dugando La Mora
La alegria dei taliani de distante se fa sentir
E ridendo e squersando i ga fato su el Brasil
Tante cose i ga portà, più in tea testa che in tee man
I dugava i se a contea, in tea doménega o soto i vignai
E due, quatro, oto, tre, cinque, nove, sete, sei
E così avanti, cantemo tuti quanti (bis)
Questo dugo ze la mora, che tante olte i ga dugà
Giorno incoi sti tosati, i ze belche smentegai
Se qualchedun vole imparare, sti atinti vardè inqua
Presto co i oci e con i dei, per la conta no sbagliare
Tre e cinque oto, fato el punto chi ga acertà
A soma de tuti i dei che in tea tola i ga trà
Finio questo dugo, al vinti e un i ga rivà
I se ferma un pochetin per bever vin e tirar el fià
La mora ze na richessa che i taliani i ga portà
E ridendo e dugando i ga depì felicità
Nantro giorno se fenisse e i pensieri i ze ndai
La vita ze più bela, se con i amici se pol star
Dugando La Mora
La alegría de los italianos de lejos se hace sentir
Y riendo y bromeando han llegado hasta Brasil
Han traído tantas cosas, más en tu cabeza que en tus manos
Dugaban contándose historias, en tu domingo o bajo las viñas
Y dos, cuatro, ocho, tres, cinco, nueve, siete, seis
Y así seguimos, cantamos todos juntos (bis)
Este juego es la mora, que tantas veces han jugado
Día tras día, están un poco desquiciados
Si alguien quiere aprender, que mire aquí
Pronto con los ojos y con los dedos, para no equivocarse en la cuenta
Tres y cinco ocho, hecho el punto quien acertó
La suma de todos los dedos que en tu mesa han traído
Terminado este juego, llegaron veintiuno
Se detienen un momento para beber vino y tomar aire
La mora es una riqueza que los italianos han traído
Y riendo y jugando han encontrado felicidad
Otro día se acaba y los pensamientos se van
La vida es más bella, si se puede estar con amigos
Escrita por: Paulo Cezar Lunardi