Kristallnaach
Et kütt vüür, dat ich mein, dat jet klirrt
Dat sich irjendjet en mich verirrt
E Jeräusch, nit ens laut
Manchmol klirrt es vertraut
Selden su, dat mer't direk durchschaut
Mer weed wach, rief die Aure un sieht
En'nem Bild zweschen Breughel un Bosch
Kei Minsch, dä öm Sirene jet jitt
Weil Entwarnung nur half su vill koss
Et'rüsch noh Kristallnaach
En der Ruhe vür'm Sturm, wat ess dat?
Janz klammheimlich verlööß wer die Stadt
Honoratioren incognito hasten vorbei
Offiziell sinn die nit jähn dobei
Wenn die Volkssseele, allzeit bereit
Richtung Siedepunkt wütet un schreit
Heil, Halali un grenzenlos geil noh Vergeltung brüllt
Zitternd vor Neid
In der Kristallnaach
Doch die alles, wat anders ess, stührt
Die mem Strom schwemme, wie't sich jehührt
Für die Schwule Verbrecher sinn
Ausländer Aussatz sinn
Bruchen wer, der se verführt
Un dann rettet kein Kavallerie
Keine Zorro kömmert sich dodrömm
Dä piss höchstens e „Z“ en der Schnie
Un fällt lallend vüür Lässigkeit öm
Na un? Kristallnaach
Kristallnaach
En der Kirch met dä Franz Kafka-Uhr
Ohne Zeiger met Striche drop nur
Ließ ne Blinde 'nem Taube Strubbelpeter vüür
Hinger dreifach verriejelter Düür
Un dä Wächter 'mem Schlüsselbund hällt
Sich em Ähnz für jet wie e Jenie
Weil'er Auswege pulverisiert
Un verkäuf jäjen Klaustrophobie
En der Kristallnaach
Währenddessen, am Maatplatz vielleich
Unmaskiert, hück mem wohre Jeseech
Sammelt Stein, schlief et Mezz
Op die, die schon verpezz
Probt dä Lynch-Mob für't jüngste Jereech
Un zem Laade nur flüchtig vertäut
Gie Galeeren stonn längs unger Dampf
Weet em Hafen op Sklaven jewaat
Op dä Schrott uss dämm ungleiche Kampf
Us der Kristallnaach
Do, wo Darwin für alles herhällt
Ob mer Minsche verdriev oder quält
Do, wo hinger Macht Jeld ess
Wo stark sinn die Welt ess
Vun Kusche un Strammstonn entstellt
Wo mer Hymnen om Kamm sujar blööß
En barbarischer Gier noh Profit
Hosianna un Kreuzigt ihn rööf
Wemmer irjend ne Vorteil drin sieht
Ess täglich Kristallnaach
Kristallnaach
Kristallnaach
Kristallnacht
Het komt eraan, dat ik het meen, dat het rinkelt
Dat het ergens in mij verdwaalt
Een geluid, niet eens luid
Soms klinkt het vertrouwd
Zelden zo, dat je het direct doorziet
We worden wakker, roept de aura en ziet
Een beeld tussen Breughel en Bosch
Geen mens, die om sirenes geeft
Want een waarschuwing is maar zo veel waard
Het ruikt naar Kristallnacht
In de rust voor de storm, wat is dat?
Helemaal heimelijk verlaat iemand de stad
Notabelen incognito haasten voorbij
Officieel zijn ze daar niet bij
Als de volksziel, altijd bereid
Richting kookpunt woedt en schreeuwt
Heil, Halali en grenzeloos geil naar wraak brult
Trillend van jaloezie
In de Kristallnacht
Maar alles wat anders is, wordt verstoord
Die met de stroom mee zwemt, zoals het zich gedraagt
Voor de homoseksuele criminelen zijn
Buitenlanders zijn de uitwerpselen
Breken wie hen verleidt
En dan redt geen cavalerie
Geen Zorro bekommert zich erom
Die pisst hoogstens een „Z“ in de sneeuw
En valt dronken van nonchalance om
Nou en? Kristallnacht
Kristallnacht
In de kerk met de Franz Kafka-klok
Zonder wijzers, met strepen erop alleen
Laat een blinde een dove Strubbelpeter voor
Achter de drie keer vergrendelde deur
En de bewaker met de sleutelbos houdt
Zich in de aanslag voor iets als een genie
Omdat hij uitwegen pulveriseert
En iedereen klaustrofobie verkoopt
In de Kristallnacht
Ondertussen, op de markt misschien
Ongemaskerd, vandaag met het ware gezicht
Verzamelt stenen, slaat het midden
Op diegenen die al verward zijn
Oefent de lynchmob voor het laatste oordeel
En voor de lading slechts vluchtig verdoofd
Gaan galjoenen langs onder stoom
Weet in de haven op slaven gewacht
Op de schroot uit die ongelijke strijd
Uit de Kristallnacht
Daar, waar Darwin voor alles zorgt
Of we mensen verdrijven of kwellen
Daar, waar achter de macht geld is
Waar sterk de wereld is
Van knuffel en stram staan vervormd
Waar we hymnen om de kam zoet blazen
In barbaarse hebzucht naar winst
Hosianna en kruisig hem roept
Als we ergens een voordeel in zien
Is het dagelijks Kristallnacht
Kristallnacht
Kristallnacht