Personne D'autre Que Moi
On passe sa vie à mettre des manteaux
Un peu trop grands ou trop petits, jamais très beaux
Et l'on s'enroule dedans, en boule, ça nous rassure
On passe notre temps à chercher le nouveau
Le différent, le dernier cri, plus ou moins chaud
Et l'on se cache derrière ce masque, rien qu'une parure
Mais moi, qu'on me recouvre ou qu'on me voit vraiment
Je m'en fous comme des histoires au présent
J'enlève tout
Je pourrais me balader nue, sans frousse
Sans peur qu'on se rit de moi
Car mon corps dérobe à la vue de tous
Un cœur si délicat
Seul, le soir, il se met à nu
Révèle aux ombres l'éclat
Mais jamais personne ne l'a vu
Personne d'autre que moi
Été, hiver, qu'importe les saisons
On sait y faire, on s'camoufle toujours en fonction
Plutôt les larmes ou bien les charmes, comme tu préfères
Mais moi, je dis tout haut ce que je pense au dedans
Je m'en fous, je sais aussi faire semblant
Si bien, je joue
Je pourrais me balader nue, sans frousse
Sans peur qu'on se rit de moi
Car mon corps dérobe à la vue de tous
Un cœur si délicat
Je pourrais me balader nue, sans frousse
Sans peur qu'on se rit de moi
Car mon corps dérobe à la vue de tous
Un cœur si délicat
Seul, le soir, il se met à nu
Révèle aux ombres l'éclat
Mais jamais personne ne l'a vu
Personne d'autre que moi
Personne d'autre que moi
Niemand Anders Dan Ik
We brengen ons leven door met het dragen van jassen
Een beetje te groot of te klein, nooit echt mooi
En we wikkelen ons erin, opgerold, dat geeft ons geruststelling
We besteden onze tijd aan het zoeken naar het nieuwe
Het andere, de laatste trend, meer of minder heet
En we verstoppen ons achter dit masker, slechts een versiering
Maar ik, of men me bedekt of men me echt ziet
Het kan me niet schelen, net als verhalen in het heden
Ik trek alles uit
Ik zou naakt kunnen rondlopen, zonder angst
Zonder bang te zijn dat men om me lacht
Want mijn lichaam verbergt voor iedereen
Een hart zo kwetsbaar
Alleen, 's avonds, komt het tevoorschijn
Toont het de schaduwen zijn glans
Maar nooit heeft iemand het gezien
Niemand anders dan ik
Zomer, winter, wat maakt het uit welke seizoenen
We weten hoe het moet, we camoufleren ons altijd afhankelijk van
Lieber de tranen of de charmes, zoals jij het wilt
Maar ik, ik zeg hardop wat ik van binnen denk
Het kan me niet schelen, ik kan ook doen alsof
Zo goed, ik speel
Ik zou naakt kunnen rondlopen, zonder angst
Zonder bang te zijn dat men om me lacht
Want mijn lichaam verbergt voor iedereen
Een hart zo kwetsbaar
Ik zou naakt kunnen rondlopen, zonder angst
Zonder bang te zijn dat men om me lacht
Want mijn lichaam verbergt voor iedereen
Een hart zo kwetsbaar
Alleen, 's avonds, komt het tevoorschijn
Toont het de schaduwen zijn glans
Maar nooit heeft iemand het gezien
Niemand anders dan ik
Niemand anders dan ik
Escrita por: Barbara PRAVI