Prière pour reconstruire
Et si le monde
Tourne
Sans rien dire
Et si le temps
Passe
Sans rien dire
J'irai où les souvenirs m'emmènent
Dans les nuits quand les rêves sommeillent
Là où ça fait peur
J'irai où les ombres me reviennent
Retrouver les histoires que je traîne
J'irai, j'irai, j'irai
Où j'avais peur
Et si le temps
Passe
Sans rien dire
Oh, oh, oh
Et si le vent
Chasse
Chassе les souvenirs
On dit que c'est interdit aux enfants sages
J'irai, j'irai, j'irai
Même si j'ai peur
Je veux comprendre ce que les grands voulaient taire
J'ouvrirai la porte pour laisser entrer l'air
J'irai, j'irai, j'irai
Même si j'ai peur
Je tirerai les rideaux les volets grand ouverts
Pour regarder au loin les jardins roses et verts
J'irai, j'irai, j'irai
J'irai dehors
Je verrai la pièce s'emplir de lumière
Le reflet des larmes dans les yeux de ma mère
Chasser, chasser, chasser
Ce qui nous faisait peur
Puisque l'amour
Trace son empire
Puisque l'amour
Trace son empire
De nos poignets on retirera les chaînes
On avancera main dans la main en reines
Dans la maison qui nous faisait peur
On se racontera les choses qui retiennent
La vie nous chantera ses plus beaux poèmes
Enfin enfin enfin
Enfin l'amour
Et si les jours
Ne se ressemblent pas
Gebed om te herbouwen
En als de wereld
Draait
Zonder iets te zeggen
En als de tijd
Verloopt
Zonder iets te zeggen
Ik ga waar de herinneringen me naartoe brengen
In de nachten wanneer de dromen sluimeren
Daar waar het eng is
Ik ga waar de schaduwen me weerkomen
De verhalen terugvinden die ik meesleep
Ik ga, ik ga, ik ga
Waar ik bang was
En als de tijd
Verloopt
Zonder iets te zeggen
Oh, oh, oh
En als de wind
Jaagt
Jaagt de herinneringen weg
Men zegt dat het verboden is voor brave kinderen
Ik ga, ik ga, ik ga
Ook al ben ik bang
Ik wil begrijpen wat de volwassenen wilden verbergen
Ik zal de deur openen om de lucht binnen te laten
Ik ga, ik ga, ik ga
Ook al ben ik bang
Ik zal de gordijnen trekken, de luiken wijd open
Om in de verte de roze en groene tuinen te zien
Ik ga, ik ga, ik ga
Ik ga naar buiten
Ik zal zien hoe de kamer zich vult met licht
De reflectie van de tranen in de ogen van mijn moeder
Jaagt, jaagt, jaagt
Wat ons bang maakte
Aangezien de liefde
Zijn rijk tekent
Aangezien de liefde
Zijn rijk tekent
Van onze polsen zullen we de ketens verwijderen
We zullen hand in hand verdergaan als koninginnen
In het huis dat ons bang maakte
Zullen we de dingen vertellen die ons vasthouden
Het leven zal ons zijn mooiste gedichten zingen
Eindelijk, eindelijk, eindelijk
Eindelijk de liefde
En als de dagen
Niet op elkaar lijken