Dis, Quand Reviendras-tu?
Voilà combien de jours, voilà combien de nuits
Voilà combien de temps que tu es reparti
Tu m'as dit cette fois, c'est le dernier voyage
Pour nos cœurs déchirés, c'est le dernier naufrage
Au printemps, tu verras, je serai de retour
Le printemps, c'est joli pour se parler d'amour
Nous irons voir ensemble les jardins refleuris
Et déambulerons dans les rues de Paris
Dis, quand reviendras-tu
Dis, au moins le sais-tu
Que tout le temps qui passe
Ne se rattrape guère
Que tout le temps perdu
Ne se rattrape plus
Le printemps s'est enfui depuis longtemps déjà
Craquent les feuilles mortes, brûlent les feux de bois
A voir Paris si beau dans cette fin d'automne
Soudain je m'alanguis, je rêve, je frissonne
Je tangue, je chavire, et comme la rengaine
Je vais, je viens, je vire, je me tourne, je me traîne
Ton image me hante, je te parle tout bas
Et j'ai le mal d'amour, et j'ai le mal de toi
Dis, quand reviendras-tu
Dis, au moins le sais-tu
Que tout le temps qui passe
Ne se rattrape guère
Que tout le temps perdu
Ne se rattrape plus
J'ai beau t'aimer encore, j'ai beau t'aimer toujours
J'ai beau n'aimer que toi, j'ai beau t'aimer d'amour
Si tu ne comprend pas qu'il te faut revenir
Je ferai de nous deux, mes plus beaux souvenirs
Je reprendrai ma route, le monde m'émerveille
J'irai me réchauffer à un autre soleil
Je ne suis pas de celles qui meurent de chagrin
Je n'ai pas la vertue des femmes de marin
Dis, quand reviendras-tu
Dis, au moins le sais-tu
Que tout le temps qui passe
Ne se rattrape guère
Que tout le temps perdu
Ne se rattrape plus
Wanneer kom je terug?
Kijk, hoeveel dagen, kijk, hoeveel nachten
Kijk, hoe lang je alweer weg bent
Je zei me deze keer, dit is de laatste reis
Voor onze gebroken harten, is dit het laatste schipbreuk
In de lente, zul je zien, ben ik terug
De lente is mooi om over de liefde te praten
We zullen samen de bloeiende tuinen bekijken
En door de straten van Parijs slenteren
Zeg, wanneer kom je terug
Zeg, weet je het tenminste
Dat alle tijd die verstrijkt
Bijna niet meer in te halen is
Dat alle verloren tijd
Niet meer in te halen is
De lente is al lang verdwenen
De dode bladeren kraken, de houtvuren branden
Om Parijs zo mooi te zien in deze herfst
Plotseling voel ik me zwak, ik droom, ik huiver
Ik wiebel, ik kantel, en zoals het refrein
Ga ik, kom ik, draai ik, draai ik me om, sleep ik me voort
Jouw beeld achtervolgt me, ik spreek zachtjes tegen je
En ik heb heimwee naar de liefde, en ik mis jou zo
Zeg, wanneer kom je terug
Zeg, weet je het tenminste
Dat alle tijd die verstrijkt
Bijna niet meer in te halen is
Dat alle verloren tijd
Niet meer in te halen is
Ik kan je nog steeds zo liefhebben, ik kan je altijd liefhebben
Ik kan alleen jou liefhebben, ik kan je met liefde liefhebben
Als je niet begrijpt dat je terug moet komen
Zal ik van ons twee, mijn mooiste herinneringen maken
Ik zal mijn weg weer oppakken, de wereld verwondert me
Ik zal me warmen aan een andere zon
Ik ben niet een van diegenen die sterven van verdriet
Ik heb niet de deugd van zeemansvrouwen
Zeg, wanneer kom je terug
Zeg, weet je het tenminste
Dat alle tijd die verstrijkt
Bijna niet meer in te halen is
Dat alle verloren tijd
Niet meer in te halen is