La ligne droite
[Georges Moustaki]
Je ne t'attends pas au bout d'une ligne droite
Je sais qu'il faudra faire encore des détours
Et voir passer encore des jours et des jours
Mais sans que rien ne vienne éteindre notre hâte
Il pleut chez moi, chez toi le Soleil est de plomb
Quand pourrons-nous enfin marier nos saisons?
Quand pourrons-nous rentrer ensemble à la maison?
Nous avons le temps, mais pourquoi est-ce si long?
Mes habits ont parfois des traces de poussière
Et le parfum fané des amours passagères
Qui m'ont rendu la solitude plus légère
À l'aube de mes nuits blanches et solitaires
Et toi mon bel amour dis-moi s'il y des hommes
Qui t'ont rendu la vie un peu moins monotone
Qui t'aident à supporter l'hiver après l'automne
Et les silences obstinés du téléphone
Nous nous raconterons nos triomphes et nos fêtes
Mais comment s'avouer toutes nos défaites
L'angoisse qui nous tient, l'angoisse qui nous guette
Et s'accroche à chaque pensée, à chaque geste
Je sais que tu seras au bout de mes voyages
Je sais que tu viendras malgré tous les détours
Nous dormirons ensemble et nous ferons l'amour
Dans un monde réinventé à notre image
[Barbara]
Je ne t'attends pas au bout d'une ligne droite
Tu sais, il faudra faire encore des détours
Et voir passer des jours et des jours
Mais sans que rien ne vienne éteindre notre hâte
Il pleut chez moi, chez toi le Soleil est de plomb
Quand pourrons-nous enfin marier nos saisons?
Quand pourrons-nous rentrer ensemble à la maison?
Tes habits porteront des traces de poussière
Et le parfum fané des amours passagères
Qui t'ont rendu la solitude plus légère
Oh moi mon cher amour bien sûr j'ai eu des hommes
Qui m'ont rendu la vie un peu moins monotone
Et m'aident à supporter l'hiver après l'automne
On ne s'attend pas au bout d'une ligne droite
Tu sais, il faudra faire encore des détours
Et voir passer des jours et des jours
Mais sans que rien ne vienne éteindre notre hâte
Nous nous raconterons nos triomphes et nos fêtes
Mais comment s'avouer nos superbes défaites
Nos doutes répétés, nos angoisses secrètes?
Un jour, tu seras au bout de mes voyages
Un jour, tu viendras malgré tous les détours
Nous dormirons ensemble et nous ferons l'amour
Dans un monde réinventé à notre image
De rechte lijn
[Georges Moustaki]
Ik wacht niet op je aan het einde van een rechte lijn
Ik weet dat we nog omwegen moeten maken
En dat er nog dagen en dagen voorbij zullen gaan
Maar zonder dat iets onze haast komt doven
Het regent bij mij, bij jou is de zon loodzwaar
Wanneer kunnen we eindelijk onze seizoenen samenvoegen?
Wanneer kunnen we samen naar huis gaan?
We hebben de tijd, maar waarom duurt het zo lang?
Mijn kleren hebben soms sporen van stof
En de verwelkte geur van voorbijgaande liefdes
Die de eenzaamheid lichter voor me maakten
Bij de dageraad van mijn witte, eenzame nachten
En jij, mijn mooie liefde, vertel me, zijn er mannen
Die je leven iets minder eentonig hebben gemaakt?
Die je helpen de winter te doorstaan na de herfst
En de hardnekkige stiltes van de telefoon
We zullen elkaar vertellen over onze triomfen en feesten
Maar hoe kunnen we onze prachtige nederlagen toegeven?
De angst die ons vasthoudt, de angst die ons bespiedt
En zich vastklampt aan elke gedachte, aan elke beweging
Ik weet dat je aan het einde van mijn reizen zult zijn
Ik weet dat je zult komen ondanks alle omwegen
We zullen samen slapen en liefde maken
In een wereld die opnieuw is uitgevonden naar ons beeld
[Barbara]
Ik wacht niet op je aan het einde van een rechte lijn
Je weet, we moeten nog omwegen maken
En zien dat er dagen en dagen voorbijgaan
Maar zonder dat iets onze haast komt doven
Het regent bij mij, bij jou is de zon loodzwaar
Wanneer kunnen we eindelijk onze seizoenen samenvoegen?
Wanneer kunnen we samen naar huis gaan?
Jouw kleren zullen sporen van stof dragen
En de verwelkte geur van voorbijgaande liefdes
Die je de eenzaamheid lichter hebben gemaakt
Oh, mijn lieve liefde, natuurlijk heb ik mannen gehad
Die mijn leven iets minder eentonig hebben gemaakt
En die me helpen de winter te doorstaan na de herfst
We wachten niet op elkaar aan het einde van een rechte lijn
Je weet, we moeten nog omwegen maken
En zien dat er dagen en dagen voorbijgaan
Maar zonder dat iets onze haast komt doven
We zullen elkaar vertellen over onze triomfen en feesten
Maar hoe kunnen we onze prachtige nederlagen toegeven?
Onze herhaalde twijfels, onze geheime angsten?
Op een dag zul je aan het einde van mijn reizen zijn
Op een dag zul je komen ondanks alle omwegen
We zullen samen slapen en liefde maken
In een wereld die opnieuw is uitgevonden naar ons beeld