Le mal de vivre
Ça ne prévient pas quand ça arrive
Ça vient de loin
Ça c'est promené de rive en rive
La gueule en coin
Et puis un matin, au réveil
C'est presque rien
Mais c'est là, ça vous ensommeille
Au creux des reins
Le mal de vivre
Le mal de vivre
Qu'il faut bien vivre
Vaille que vivre
On peut le mettre en bandoulière
Ou comme un bijou à la main
Comme une fleur en boutonnière
Ou juste à la pointe du sein
C'est pas forcément la misère
C'est pas Valmy, c'est pas Verdun
Mais c'est des larmes aux paupières
Au jour qui meurt, au jour qui vient
Le mal de vivre
Le mal de vivre
Qu'il faut bien vivre
Vaille que vivre
Qu'on soit de Rome ou d'Amérique
Qu'on soit de Londres ou de Pékin
Qu'on soit d'Egypte ou bien d'Afrique
Ou de la porte Saint-Martin
On fait tous la même prière
On fait tous le même chemin
Qu'il est long lorsqu'il faut le faire
Avec son mal au creux des reins
Ils ont beau vouloir nous comprendre
Ceux qui nous viennent les mains nues
Nous ne voulons plus les entendre
On ne peut pas, on n'en peut plus
Et tous seuls dans le silence
D'une nuit qui n'en finit plus
Voilà que soudain on y pense
A ceux qui n'en sont pas revenus
Le mal de vivre
Le mal de vivre
Qu'il faut bien vivre
Vaille que vivre
Et sans prévenir, ça arrive
Ça vient de loin
Ça c'est promené de rive en rive
Le rire en coin
Et puis un matin, au réveil
C'est presque rien
Mais c'est là, ça vous émerveille
Au creux des reins
La joie de vivre
La joie de vivre
Oh, viens la vivre
Ta joie de vivre
De pijn van het leven
Het komt onverwacht als het arriveert
Het komt van ver
Het heeft gewandeld van oever naar oever
Met een grijns aan de kant
En dan, op een ochtend, bij het ontwaken
Is het bijna niets
Maar het is daar, het maakt je slaperig
In de onderrug
De pijn van het leven
De pijn van het leven
Die je moet leven
Wat er ook gebeurt
Je kunt het om je schouder dragen
Of als een sieraad in je hand
Als een bloem in je knoopsgat
Of gewoon op de punt van je borst
Het is niet per se ellende
Het is niet Valmy, het is niet Verdun
Maar het zijn tranen in je ogen
Op de dag die sterft, op de dag die komt
De pijn van het leven
De pijn van het leven
Die je moet leven
Wat er ook gebeurt
Of we nu uit Rome of Amerika komen
Of we nu uit Londen of Peking komen
Of we nu uit Egypte of Afrika komen
Of van de Saint-Martinpoort
We bidden allemaal dezelfde gebed
We lopen allemaal hetzelfde pad
Dat zo lang is als je het moet lopen
Met de pijn in je onderrug
Ze kunnen nog zo goed willen begrijpen
Diegenen die met lege handen komen
We willen ze niet meer horen
We kunnen niet, we kunnen niet meer
En alleen in de stilte
Van een nacht die maar niet eindigt
Plotseling denken we eraan
Aan degenen die niet zijn teruggekomen
De pijn van het leven
De pijn van het leven
Die je moet leven
Wat er ook gebeurt
En zonder waarschuwing, het komt
Het komt van ver
Het heeft gewandeld van oever naar oever
Met een lach aan de kant
En dan, op een ochtend, bij het ontwaken
Is het bijna niets
Maar het is daar, het verwondert je
In de onderrug
De vreugde van het leven
De vreugde van het leven
Oh, kom het leven
Jouw vreugde van het leven