Mon Enfance
J'ai eu tort, je suis revenue
Dans cette ville loin perdue
Ou j'avais passé mon enfance
.J'ai eu tort, j'ai voulu revoir
Le coteau ou glissaient le soir bleus
Et gris ombres de silence.
Et je retrouvais comme avant,
Longtemps après,
Le coteau, l'arbre se dressant
Comme au passé.
J'ai marché les tempes brulantes,
Croyant etouffer sous mes pas.
Les voies du passé qui nous hantent
Et reviennent sonner le glas.
Et je me suis couchée sous l'arbre
Et c'etaient les memes odeurs.
Et j'ai laissé couler mes pleurs,mes pleurs
J'ai mis mon dos nu a l'ecorce,
L'arbre m'a redonné des forces
Tout comme au temps de mon enfance.
Et longtemps j'ai fermé les yeux,je crois que j'ai prié un peu,
Je retrouvais mon innocence.
Avant que le soir ne se pose
J'ai voulu voir
Les maisons fleuries sous les roses
J'ai voulu voir
Le jardin ou nos cris d'enfants jaillissaient comme source claire.
Jean-claude, regine, et puis jean -tout redevenait comme hier -
Le parfum lourd des sauges rouges,
Les dahlias fauves dans l'allée,
Le puits, tout, j'ai tout retrouvé.
Helas
La guerre nous avait jeté la,
D'autres furent moins heureux, je crois,
Au temps joli de leur enfance.
La guerre nous avait jetés la,
Nous vivions comme hors la loi.
Et j'aimais cela. Quand j'y pense
Ou mes printemps, ou mes soleils,ou mes folles années perdues,
Ou mes quinze ans, ou mes merveilles -que j'ai mal d'être revenue -
Ou les noix fraiches de septembre
Et l'odeur des mures ecrasées,
C'est fou, tout, j'ai tout retrouve.
Helas
Il ne faut jamais revenir
Aux temps caches des souvenirs
Du temps beni de son enfance
Car parmi tous les souvenirs
Ceux de l'enfance sont les pires,
Ceux de l'enfance nous dechirent.
Oh ma tres cherie, oh ma mère,ou êtes-vous donc aujourd'hui?
Vous dormez au chaud de la terre.
Et moi je suis venue ici
Pour y retrouver votre rire,
Vos colères et votre jeunesse.
Et je suis seule avec ma detresse
Helas
Pourquoi suis-je donc revenue
Et seule au detour de ces rues?
J'ai froid, j'ai peur, le soir se penche.
Pourquoi suis-je venue ici,
Ou mon passe me crucifie?
Elle dort a jamais mon enfance.
Mijn Kindertijd
Ik heb het verkeerd gedaan, ik ben teruggekomen
Naar deze stad, ver weg verloren
Waar ik mijn kindertijd heb doorgebracht.
Ik heb het verkeerd gedaan, ik wilde herzien
De helling waar de blauwe
En grijze schaduwen van stilte gleden.
En ik vond het weer zoals vroeger,
Lang nadat,
De helling, de boom die rechtop stond
Zoals in het verleden.
Ik liep met verhittemple,
Gelovend dat ik verstikte onder mijn stappen.
De wegen van het verleden die ons achtervolgen
En terugkomen om de klok te luiden.
En ik ging onder de boom liggen
En het waren dezelfde geuren.
En ik liet mijn tranen stromen, mijn tranen
Ik zette mijn blote rug tegen de schors,
De boom gaf me weer kracht
Zoals in de tijd van mijn kindertijd.
En lang heb ik mijn ogen gesloten, ik geloof dat ik een beetje heb gebeden,
Ik vond mijn onschuld terug.
Voordat de avond zich neerlegde
Ik wilde zien
De huizen vol bloemen onder de rozen
Ik wilde zien
De tuin waar onze kinderschreeuwen sprongen als een heldere bron.
Jean-Claude, Régine, en dan Jean - alles werd weer zoals gisteren -
De zware geur van rode salie,
De bruine dahlia's in het pad,
De put, alles, ik heb alles teruggevonden.
Helaas
De oorlog had ons daarheen gegooid,
Anderen waren minder gelukkig, geloof ik,
In de mooie tijd van hun kindertijd.
De oorlog had ons daarheen geworpen,
We leefden als buiten de wet.
En ik hield daarvan. Wanneer ik eraan denk
Of mijn lentes, of mijn zonnen, of mijn verloren dolle jaren,
Of mijn vijftien jaar, of mijn wonderen - het doet me pijn dat ik ben teruggekomen -
Of de verse noten van september
En de geur van verpletterde bramen,
Het is gek, alles, ik heb alles teruggevonden.
Helaas
Je moet nooit terugkomen
Naar de gehulde tijden van herinneringen
Van de gezegende tijd van je kindertijd.
Want onder alle herinneringen
Zijn die van de kindertijd de ergste,
Die van de kindertijd scheuren ons uiteen.
Oh mijn dierbare, oh mijn moeder, waar zijn jullie vandaag?
Jullie slapen warm in de aarde.
En ik ben hier gekomen
Om jullie lach te hervinden,
Jullie woede en jullie jeugd.
En ik ben alleen met mijn verdriet
Helaas
Waarom ben ik teruggekomen
En alleen op de hoek van deze straten?
Ik heb het koud, ik ben bang, de avond zakt.
Waarom ben ik hier gekomen,
Waar mijn verleden me kruisigt?
Mijn kindertijd slaapt voor altijd.