Antaŭparolo de Prapatra Kaciko
Ekde nememorebla tempo niaj sovaĝaj animoj ĉi tie loĝas
Janderu´ nin kreis el spiro kaj argilo de tiu ĉi grundo
Li kreis Gŭarasi´, la sunan Dion, kaj la belan Ĵasi´
la lunon, Reĝinon de la Nokto
Li kreis dion Akŭanduba, kiu trudas ordon per la sono de la fluto
Li kreis Abasai´, Dion de la bataloj
Li kreis ankaŭ multajn gravajn diojn
Al Kiuj nia popolo ja kredas
Multaj raraj bestoj jam ne ekzistas
Belaj raraj arboj jam ne ĝermas
Sed la eĥoj de niaj sovaĝaj kantoj ankoraŭ eĥas en la aero
Por ke ankaŭ nia historio ne perdiĝu en la tempo
Ni rakontos nun al vi
Prólogo de la Antigua Cacique
Desde tiempos inmemoriales, nuestras almas salvajes habitan aquí
Janderu nos creó con aliento y arcilla de esta tierra
Creó a Gŭarasi, el Dios del sol, y a la hermosa Ĵasi
la luna, Reina de la Noche
Creó al dios Akŭanduba, que impone orden con el sonido de la flauta
Creó a Abasai, Dios de las batallas
Creó también a muchos dioses importantes
En quienes nuestro pueblo realmente cree
Muchas bestias raras ya no existen
Hermosos árboles raros ya no brotan
Pero los ecos de nuestras canciones salvajes aún resuenan en el aire
Para que nuestra historia no se pierda en el tiempo
Ahora les contaremos a ustedes
Escrita por: Rafael Milhomem