Melodio de Akŭanduba
En la komenco troviĝis nur la ĉielo kaj la akvo
Subtila ŝelo disigadis unu de la alia
Homoj vivis sur la ŝelo, ja nenio al ili mankis
Akŭanduba ilin observis. Ajnan malordon li ordigis
Por tio, sonigi sian fluton magian ja sufiĉis
En malsupro troviĝis nur malbono kaj fibestoj
Kaj ankaŭ danĝeraj spiritoj kiujn oni trovas sub fragila ŝelo
Homoj vivis sur la ŝelo, ja nenio al ili mankis
Akŭanduba ilin observis. Ajnan malordon li ordigis
Por tio, sonigi sian fluton magian ja sufiĉis
La melodio de Akŭanduba altrudas ordon al la homar´
Li sonorigas magian fluton kaj tiel starigas la serenecon
La sono eniras tra la oreloj por trafi la cerbon iom frenezan
Kaj la vilaĝano trankviliĝas. Estas la povo de Akŭanduba
Do okazis neklarigebla batalo
Sur nia fragila ŝelo, kaj Akŭanduba tre laŭte ludis
Ili ne povis lin aŭdi
Nia ŝelo do rompiĝis kaj ni tuj falis
Grandaj birdoj kunportis kelkajn homojn al ĉielo
Kaj ili restis kiel steloj. Kaj ni ekvivis je malsupro
La melodio de Akŭanduba altrudas ordon al la homar´
En la malsupro kaj en nia menso, ni ankoraŭ aŭdas la melodion
En ĉiu birdokanto, en blov´ de la vento, en ĉiuj matenoj ni aŭdas lin
Enigita en la menso estas la melodi´. Estas la povo de Akŭanduba
Melodía de Akŭanduba
En el principio solo existían el cielo y el agua
Una fina capa los separaba uno del otro
Los humanos vivían en la capa, nada les faltaba
Akŭanduba los observaba. Cualquier desorden él ordenaba
Para eso, bastaba con tocar su flauta mágica
En el subsuelo solo había maldad y bestias
Y también espíritus peligrosos que se encuentran bajo la frágil capa
Los humanos vivían en la capa, nada les faltaba
Akŭanduba los observaba. Cualquier desorden él ordenaba
Para eso, bastaba con tocar su flauta mágica
La melodía de Akŭanduba impone orden a la humanidad
Él hace sonar su flauta mágica y así establece la serenidad
El sonido entra por los oídos para impactar el cerebro un poco frenético
Y el aldeano se tranquiliza. Es el poder de Akŭanduba
Así ocurrió una batalla inexplicable
En nuestra frágil capa, y Akŭanduba tocaba muy fuerte
Ellos no podían escucharlo
Nuestra capa se rompió y caímos de inmediato
Grandes pájaros llevaron a algunos humanos al cielo
Y se quedaron como estrellas. Y empezamos a vivir en el subsuelo
La melodía de Akŭanduba impone orden a la humanidad
En el subsuelo y en nuestra mente, aún escuchamos la melodía
En cada canto de pájaro, en el soplo del viento, en todas las mañanas lo escuchamos
Enraizada en la mente está la melodía. Es el poder de Akŭanduba
Escrita por: Rafael Milhomem