Melodio de Akŭanduba

Melodía de Akŭanduba

Melodio de Akŭanduba

En el principio solo existían el cielo y el aguaEn la komenco troviĝis nur la ĉielo kaj la akvo
Una fina capa los separaba uno del otroSubtila ŝelo disigadis unu de la alia

Los humanos vivían en la capa, nada les faltabaHomoj vivis sur la ŝelo, ja nenio al ili mankis
Akŭanduba los observaba. Cualquier desorden él ordenabaAkŭanduba ilin observis. Ajnan malordon li ordigis
Para eso, bastaba con tocar su flauta mágicaPor tio, sonigi sian fluton magian ja sufiĉis

En el subsuelo solo había maldad y bestiasEn malsupro troviĝis nur malbono kaj fibestoj
Y también espíritus peligrosos que se encuentran bajo la frágil capaKaj ankaŭ danĝeraj spiritoj kiujn oni trovas sub fragila ŝelo

Los humanos vivían en la capa, nada les faltabaHomoj vivis sur la ŝelo, ja nenio al ili mankis
Akŭanduba los observaba. Cualquier desorden él ordenabaAkŭanduba ilin observis. Ajnan malordon li ordigis
Para eso, bastaba con tocar su flauta mágicaPor tio, sonigi sian fluton magian ja sufiĉis

La melodía de Akŭanduba impone orden a la humanidadLa melodio de Akŭanduba altrudas ordon al la homar´
Él hace sonar su flauta mágica y así establece la serenidadLi sonorigas magian fluton kaj tiel starigas la serenecon
El sonido entra por los oídos para impactar el cerebro un poco frenéticoLa sono eniras tra la oreloj por trafi la cerbon iom frenezan
Y el aldeano se tranquiliza. Es el poder de AkŭandubaKaj la vilaĝano trankviliĝas. Estas la povo de Akŭanduba

Así ocurrió una batalla inexplicableDo okazis neklarigebla batalo
En nuestra frágil capa, y Akŭanduba tocaba muy fuerteSur nia fragila ŝelo, kaj Akŭanduba tre laŭte ludis
Ellos no podían escucharloIli ne povis lin aŭdi

Nuestra capa se rompió y caímos de inmediatoNia ŝelo do rompiĝis kaj ni tuj falis
Grandes pájaros llevaron a algunos humanos al cieloGrandaj birdoj kunportis kelkajn homojn al ĉielo
Y se quedaron como estrellas. Y empezamos a vivir en el subsueloKaj ili restis kiel steloj. Kaj ni ekvivis je malsupro

La melodía de Akŭanduba impone orden a la humanidadLa melodio de Akŭanduba altrudas ordon al la homar´
En el subsuelo y en nuestra mente, aún escuchamos la melodíaEn la malsupro kaj en nia menso, ni ankoraŭ aŭdas la melodion
En cada canto de pájaro, en el soplo del viento, en todas las mañanas lo escuchamosEn ĉiu birdokanto, en blov´ de la vento, en ĉiuj matenoj ni aŭdas lin
Enraizada en la mente está la melodía. Es el poder de AkŭandubaEnigita en la menso estas la melodi´. Estas la povo de Akŭanduba