Gedicht in de nacht
Je grijpt naar je pen
Je weet waar ik ben
De kleur van de inkt zegt je naam
Je weet waar ik woon
Geen telefoon
En niets dat me verraadt aan het raam
Je krijgt me niet te zien en het wachten wordt lang
De stilte van de straat maakt je bang
Kwart over tien maar het heeft geen belang
Dit had je voor jezelf voorzien
Je grijpt naar je pen
Je weet waar ik ben
Je zet je woorden op papier
Je kijkt waar ik blijf
Kwart over vijf
Je geeft jezelf nog een kwartier
En je schrijft (en je schrijft) en vergeet (en vergeet) de tijd (de tijd)
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft (en je schrijft) over schuld (over schuld), over spijt (over spijt)
En je blijft (en je blijft) en je schrijft (en je schrijft) en wacht
Een gedicht in de nacht
In het donker portaal doe jij je verhaal
De klok slaat kwart voor acht
In een straat zonder licht maak jij je gedicht
In een stijl door de nacht bedacht
Je lippen bewegen, je ogen zijn dicht
Gesloten voor het ochtendlicht
Voel je de regen op je bleke gezicht
De wijzer gaat naar kwart voor negen
En je schrijft (en je schrijft) en vergeet (en vergeet) de tijd (de tijd)
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft (en je schrijft) over schuld (over schuld), over spijt (over spijt)
En je blijft (en je blijft) en je schrijft (en je schrijft) en wacht
Een gedicht in de nacht
En je schrijft (en je schrijft) en vergeet (en vergeet) de tijd (de tijd)
En de straat wordt een groot en zacht tapijt
En je schrijft (en je schrijft) over schuld (over schuld), over spijt (over spijt)
En je blijft (en je blijft) en je schrijft (en je schrijft) en wacht
Een gedicht in de nacht
Poema en la noche
Tomas tu pluma
Sabes dónde estoy
El color de la tinta dice tu nombre
Sabes dónde vivo
Sin teléfono
Y nada que me delate en la ventana
No puedes verme y la espera se hace larga
El silencio de la calle te asusta
Son las diez y cuarto pero no importa
Esto lo habías previsto para ti mismo
Tomas tu pluma
Sabes dónde estoy
Pones tus palabras en papel
Mirando dónde estoy
Son las cinco y cuarto
Te das un cuarto de hora más
Y escribes (y escribes) y olvidas (y olvidas) el tiempo (el tiempo)
Y la calle se convierte en una gran y suave alfombra
Y escribes (y escribes) sobre culpa (sobre culpa), sobre arrepentimiento (sobre arrepentimiento)
Y te quedas (y te quedas) y escribes (y escribes) y esperas
Un poema en la noche
En el oscuro portal cuentas tu historia
El reloj marca las siete y cuarto
En una calle sin luz haces tu poema
En un estilo ideado por la noche
Tus labios se mueven, tus ojos están cerrados
Cerrados ante la luz de la mañana
Sientes la lluvia en tu pálido rostro
La manecilla se acerca a las nueve menos cuarto
Y escribes (y escribes) y olvidas (y olvidas) el tiempo (el tiempo)
Y la calle se convierte en una gran y suave alfombra
Y escribes (y escribes) sobre culpa (sobre culpa), sobre arrepentimiento (sobre arrepentimiento)
Y te quedas (y te quedas) y escribes (y escribes) y esperas
Un poema en la noche
Y escribes (y escribes) y olvidas (y olvidas) el tiempo (el tiempo)
Y la calle se convierte en una gran y suave alfombra
Y escribes (y escribes) sobre culpa (sobre culpa), sobre arrepentimiento (sobre arrepentimiento)
Y te quedas (y te quedas) y escribes (y escribes) y esperas
Un poema en la noche