395px

Café de La Gare

Bart Herman

Café de La Gare

Laat mij het duister, de hitte en de kou
Voor mij alleen
Nu de bar op sluiten staat
Ik kreeg al wat ik bestellen wou
Voor het laatste was ik te laat
Voor een dubbele prijs, baccardi met ijs
En postkaarten zonder reis

Ik slaap nooit meer bij de trein
En als hij komt, hij komt dan maar zonder mij
Ik zie de vloer loopt leeg, dan zonder mij
Oh, laat me maar ik huil, maar ik ben bij mij
Ik ben bij mij

Voel jij je verraden of ben ik nog de vriend, die verdwaalt
Tot de nacht mij binnen haalt
Hebben wij aan elkaar verdiend
Of hebben wij mekaar betaald
Voor een zeker bedrag, een verzekerde lach
En een bruidsnacht van één dag

Ik slaap nooit meer bij de trein
En als hij komt, hij komt dan maar zonder mij
Ik zie de vloer loopt leeg, dan zonder mij
Oh, laat me maar ik huil, maar ik ben bij mij
Ik ben bij mij

Ik slaap nooit meer bij de trein
Als hij komt, hij komt dan maar zonder mij
Ik zie de vloer loopt leeg, dan zonder mij

Nee, ik slaap nooit meer bij de trein
En als hij komt, hij komt dan maar zonder mij
Ik zie de vloer loopt leeg, zonder mij

Nee, ik slaap nooit meer bij de trein
En als hij komt, hij komt dan maar zonder mij
Ik zie de vloer loopt leeg, dan zonder mij

Nee, ik slaap nooit meer bij de trein

Café de La Gare

Déjame la oscuridad, el calor y el frío
Solo para mí
Ahora que el bar está a punto de cerrar
Ya obtuve lo que quería pedir
Para lo último llegué tarde
Por el doble de precio, bacardí con hielo
Y postales sin viaje

Nunca más dormiré en el tren
Y si viene, que venga sin mí
Veo el piso vacío, entonces sin mí
Oh, déjame llorar, pero estoy conmigo
Estoy conmigo

¿Te sientes traicionado o aún soy el amigo que se pierde
Hasta que la noche me envuelve?
¿Hemos merecido el uno al otro
O nos hemos pagado mutuamente?
Por una cierta cantidad, una risa asegurada
Y una noche de bodas de un día

Nunca más dormiré en el tren
Y si viene, que venga sin mí
Veo el piso vacío, entonces sin mí
Oh, déjame llorar, pero estoy conmigo
Estoy conmigo

Nunca más dormiré en el tren
Si viene, que venga sin mí
Veo el piso vacío, entonces sin mí

No, nunca más dormiré en el tren
Y si viene, que venga sin mí
Veo el piso vacío, sin mí

No, nunca más dormiré en el tren
Y si viene, que venga sin mí
Veo el piso vacío, entonces sin mí

No, nunca más dormiré en el tren

Escrita por: