Mieke Moeke
In de parochie van misère
Op een pleintje wat verstopt
Staat een caféetje nu gesloten
Ben er vroeger vaak gestopt
Mieke Moeke was er koningin
Prinses of generaal
Met haar kapsel als een toren
Hoger dan de kathedraal
Ze had een kat met slechts drie poten
Maar zelf was ze goed te been
Ze liet het bier heel zachtjes stomen
Ze was zo goed voor iedereen
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke van 't café
Zit te denken en te dromen
En te kijken naar tv
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke van 't café
Ik ben er veel te graag gekomen
En ik mis het meer en meer
Meer en meer
Meer en meer
Vrienden die ik amper kende
Dronken gretig met me mee
Ze vertelde hun ellende
En ze lachten er dan mee
En de juke box speelde platen
Uit een lang vervlogen tijd
Waar moet ik nu nog gaan praten
Ben er zoveel vrienden kwijt
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke van 't café
Zit te denken en te dromen
En te kijken naar tv
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke van 't café
Ik ben er veel te graag gekomen
En ik mis het meer en meer
Meer en meer
Meer en meer
Soms kom ik haar nog eens tegen
En dan blijft ze even staan
En dan zegt ze
Dat het leven toch zo snel voorbij kan gaan
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke van 't café
Zit te denken en te dromen
En te kijken naar tv
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke van 't café
Ik ben er veel te graag gekomen
En ik mis het meer en meer
Meer en meer
Meer en meer
Ik mis ze meer en meer
Mieke Moeke
En la parroquia de la miseria
En una plaza escondida
Hay un pequeño café ahora cerrado
Solía parar allí a menudo
Mieke Moeke era la reina
Princesa o general
Con su peinado como una torre
Más alto que la catedral
Tenía un gato con solo tres patas
Pero ella misma era ágil
Dejaba que la cerveza se calentara suavemente
Era tan amable con todos
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke del café
Está pensando y soñando
Y viendo la televisión
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke del café
Solía venir aquí con gusto
Y lo extraño más y más
Más y más
Más y más
Amigos que apenas conocía
Bebían ávidamente conmigo
Contaban sus desgracias
Y se reían de ellas
Y la rockola tocaba discos
De tiempos pasados
¿Dónde debo ir a hablar ahora?
He perdido tantos amigos allí
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke del café
Está pensando y soñando
Y viendo la televisión
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke del café
Solía venir aquí con gusto
Y lo extraño más y más
Más y más
Más y más
A veces la encuentro de nuevo
Y se detiene por un momento
Y dice
Que la vida puede pasar tan rápido
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke del café
Está pensando y soñando
Y viendo la televisión
Mieke Moeke, Mieke moeke
Moeke Mieke del café
Solía venir aquí con gusto
Y lo extraño más y más
Más y más
Más y más
Los extraño más y más