I Giardini Di Marzo
Il carretto passava e quelluomo gridava: Gelati
Al ventuno del mese i nostri soldi erano già finiti
Io pensavo a mia madre e rivedevo i suoi vestiti
Il più bello era nero, coi fiori non ancora appassiti
Alluscita di scuola, i ragazzi vendevano i libri
Io restavo a guardarli, cercando il coraggio per imitarli
Poi, sconfitto, tornavo a giocar con la mente e i suoi tarli
E la sera al telefono tu mi chiedevi: Perché non parli?
Che anno è? Che giorno è?
Questo è il tempo di vivere con te
Le mie mani, come vedi, non tremano più
E ho nellanima, in fondo allanima
Cieli immensi e immenso amore
E poi ancora, ancora amore, amor per te
Fiumi azzurri e colline e praterie
Dove corrono dolcissime le mie malinconie
Luniverso trova spazio dentro me
Ma il coraggio di vivere, quello, ancora non cè
I giardini di marzo si vestono di nuovi colori
E le giovani donne in quel mese vivono nuovi amori
Camminavi al mio fianco e ad un tratto dicesti: Tu muori
Se mi aiuti son certa che io ne verrò fuori
Ma non una parola chiarì i miei pensieri
Continuai a camminare, lasciandoti attrice di ieri
Che anno è? Che giorno è?
Questo è il tempo di vivere con te
Le mie mani, come vedi, non tremano più
E ho nellanima, in fondo allanima
Cieli immensi e immenso amore
E poi ancora, ancora amore, amor per te
Fiumi azzurri e colline e praterie
Dove corrono dolcissime le mie malinconie
Luniverso trova spazio dentro me
Ma il coraggio di vivere, quello, ancora non cè
De Tuinen van Maart
De karretjes reden voorbij en die man schreeuwde: IJsjes
Op de eenentwintigste van de maand waren onze centen al op
Ik dacht aan mijn moeder en zag haar kleren weer voor me
De mooiste was zwart, met bloemen die nog niet verwelkt waren
Bij de uitgang van school verkochten de jongens boeken
Ik bleef kijken, op zoek naar de moed om ze na te doen
Toen, verslagen, ging ik weer spelen met mijn gedachten en hun wormpjes
En 's avonds vroeg je me aan de telefoon: Waarom praat je niet?
Welk jaar is het? Welke dag is het?
Dit is de tijd om met jou te leven
Mijn handen, zoals je ziet, trillen niet meer
En ik heb in mijn ziel, diep in mijn ziel
Onmetelijke hemels en onmetelijke liefde
En dan weer, weer liefde, liefde voor jou
Blauwe rivieren en heuvels en weiden
Waar mijn melancholie zoetjes rent
Het universum vindt ruimte in mij
Maar de moed om te leven, die is er nog niet
De tuinen van maart kleden zich in nieuwe kleuren
En de jonge vrouwen beleven in die maand nieuwe liefdes
Je liep naast me en plots zei je: Jij sterft
Als je me helpt ben ik er zeker van dat ik eruit kom
Maar geen enkel woord verduidelijkte mijn gedachten
Ik bleef lopen, jou achterlatend als de actrice van gisteren
Welk jaar is het? Welke dag is het?
Dit is de tijd om met jou te leven
Mijn handen, zoals je ziet, trillen niet meer
En ik heb in mijn ziel, diep in mijn ziel
Onmetelijke hemels en onmetelijke liefde
En dan weer, weer liefde, liefde voor jou
Blauwe rivieren en heuvels en weiden
Waar mijn melancholie zoetjes rent
Het universum vindt ruimte in mij
Maar de moed om te leven, die is er nog niet
Escrita por: Lucio Battisti / Mogol