395px

Matungos

Bebeto Alves

Matungos

Sabe, compadre violão
A vida afeiçoada anda meio esquisita
Se passaram ano e pico
E a naba da inveja apertou a cincha

Bateu a miudinha no lombo
De um jeito mesquinho, duro de aceitá
Um dia ato o meu cavalo e deito pra sestiá!

Sabe, compadre de mate
Cantando verdades faço o quanto posso
E sempre quando encharco a cara
Lavo a minha alma escrevendo uns troços

Vidinha atropela fundo
E manda esses matungo pra fora daqui
Chega de estraviá o pasto desse teu guri

A dor bate forte no peito
Urgente de paz e poesia
Mania do meu exílio
Nos trilhos do sul!

(Minha estrada é a melodia do coração!)

Matungos

Sabe, compadre guitarra
La vida querida anda un poco extraña
Han pasado años y pico
Y la envidia aprieta el cincho

Golpea suavemente en el lomo
De una manera mezquina, difícil de aceptar
Un día ato mi caballo y me acuesto a descansar

Sabe, compadre de mate
Cantando verdades hago lo que puedo
Y siempre que me emborracho la cara
Lavo mi alma escribiendo unas cosas

La vida atropella profundo
Y manda a esos matungos lejos de aquí
¡Basta de extraviar el pasto de este chico tuyo!

El dolor golpea fuerte en el pecho
Urgente de paz y poesía
Manía de mi exilio
¡En los rieles del sur!

(¡Mi camino es la melodía del corazón!)

Escrita por: MAURO MORAES