Manje Bliye
M’ouvri radyo’m pou’m konn sa k’ap pase
Lib tribun yon peyizan k’ap pale
Wi mesye se vre m’pa yon save
S’oun peyizan mwen ye men m’ka di sa m’panse
M’pat al lekòl, m’pa konn pale franse
Men pitit mwen pap pase sa m’andire
Se sa’k fè m’pa janm pè brave danje
Lekòl nan bouk la mesye se sa m’vinn mande
Dechoukay pran’m nan lari sèt janvye
Matisan m’rankontre’oun bann dechouke
Manchèt, baton, galèt, pèp la pap jwe
Fèt atansyon monchè gad jan ti pyè pase
Moun kouvri’m machinn sa fò’n fouye’l
M’soti tèt mwen pou’m mande sa’k pase
Gen’oun moun ki di mesye pa gen danje
Se beethova lage’l nou mèt kite’l ale
An’n sispann manje manje bliye
An’n sispann pran kou nan men sanzave
Bay kou bliye men pote mak sonje
Sonje sa’k fèt jodi rann demen san danje
Y’a sispann fè’n pran dakoun pou swa
Fè’n bay lapure san’n pa manje pwa
Sonje ekri sa nan papye listwa
Comida Olvidada
Abrí mi radio para saber qué está pasando
La voz de un campesino que está hablando
Sí, señores, es cierto, no soy un sabio
Soy un campesino, pero puedo decir lo que pienso
No fui a la escuela, no sé hablar francés
Pero mi hijo no pasará lo que yo viví
Por eso nunca tengo miedo de enfrentar el peligro
La escuela en el pueblo, señores, es lo que vengo a pedir
El desalojo me atrapó en la calle el siete de enero
En Matisan me encontré con un grupo desalojado
Machetes, palos, el pueblo no va a jugar
Ten cuidado, amigo, mira cómo pasa el pequeño
La gente cubrió mi carro, tuvimos que hurgar
Salí de mi mente para preguntar qué está pasando
Hay alguien que dice que no hay peligro
Es Beethoven, déjalo ir, podemos dejarlo así
Detengámonos de comer comida olvidada
Detengámonos de recibir golpes de los sinvergüenzas
Dale un golpe y olvida, pero lleva la marca en la memoria
Recuerda lo que pasó hoy para que mañana sea seguro
Dejarán de hacernos tomar golpes por la noche
Hacernos dar lo puro sin comer frijoles
Recuerda escribir esto en el papel de la historia