De Clown
Hij was maar een clown
In 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood
Hij lachte en sprong
In 't fel gele licht
Maar onder die lach
Zat een droevig gezicht
De herinnering blijft
Aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven
Tot de laatste dag
Niemand kende de pijn
Van z'n stille verdriet
Want er was op het einde
Niemand die hij verliet
Hij woonde alleen
In een wagen van hout
Hij was maar een clown
En zo werd hij oud
Z'n hoed was te klein
En z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood
Op een avond, hij viel
Net als elke keer
Het publiek lachtte luid
Maar voor hem was het uit
Hij was maar een clown
In 't wit en 't rood
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood
De herinnering blijft
Aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven
Tot de laatste dag
Niemand kende de pijn
Van z'n stille verdriet
Want er was op het einde
Niemand die hij verliet
De herinnering blijft
Aan die clown met z'n lach
Hij heeft alles gegeven
Tot de laatste dag
Niemand kende de pijn
Van z'n stille verdriet
Want er was op het einde
Niemand die hij verliet
Der Clown
Er war nur ein Clown
In Weiß und in Rot
Er war nur ein Clown
Doch jetzt ist er tot
Er lachte und sprang
Im grellen gelben Licht
Doch unter diesem Lachen
War ein trauriges Gesicht
Die Erinnerung bleibt
An den Clown mit seinem Lachen
Er hat alles gegeben
Bis zum letzten Tag
Niemand kannte den Schmerz
Seines stillen Leidens
Denn am Ende war da
Niemand, den er verließ
Er lebte allein
In einem Wagen aus Holz
Er war nur ein Clown
Und so wurde er alt
Sein Hut war zu klein
Und seine Schuhe zu groß
Er war nur ein Clown
Doch jetzt ist er tot
An einem Abend fiel er
Wie jedes Mal
Das Publikum lachte laut
Doch für ihn war es vorbei
Er war nur ein Clown
In Weiß und in Rot
Er war nur ein Clown
Doch jetzt ist er tot
Die Erinnerung bleibt
An den Clown mit seinem Lachen
Er hat alles gegeben
Bis zum letzten Tag
Niemand kannte den Schmerz
Seines stillen Leidens
Denn am Ende war da
Niemand, den er verließ
Die Erinnerung bleibt
An den Clown mit seinem Lachen
Er hat alles gegeben
Bis zum letzten Tag
Niemand kannte den Schmerz
Seines stillen Leidens
Denn am Ende war da
Niemand, den er verließ