Serenata de Toselli
Come un sogno d'or
Scolpito è nel core
Il ricordo ancor' di quell'amor
Che non esiste più
Fu la sua vision
Qual dolce sorriso
Che più lieta fa, col suo brillar
La nostra gioventù
Ma fu molto breve in me
La dolcezza di quel ben
Svaniquel bel sogno d'or
Lasciando in me il dolor
Cupo è l'avvenir sempre più tristi I di
La gioventù passata sarà
Rimpiantomi resta sol
Sì rimpianto amaro e duol' nel cor!
Oh raggio di sole
Sul mio cammino
Ahimè non brii li più!
Mai più, mai più
Serenade van Toselli
Als een gouden droom
Gegrift in mijn hart
Is de herinnering nog van die liefde
Die niet meer bestaat
Het was zijn visie
Wat een zoete glimlach
Die vrolijker maakt, met zijn glans
Onze jeugd
Maar het was heel kort bij mij
De zoetheid van dat geluk
Verdween, die mooie gouden droom
En liet in mij de pijn
Somber is de toekomst, steeds treuriger
De voorbijgegane jeugd zal zijn
En alleen blijft de spijt
Ja, bittere spijt en verdriet in mijn hart!
Oh zonnestraal
Op mijn pad
Ach, schijnt niet meer!
Nooit meer, nooit meer