Cirkels Van Tijd
De regen die met stenen praat
De dag kruipt in zijn nachtgewaad
De laatste strijdkreet is verkocht
Door een heilsoldaat
Een krant waait zomaar in het rond
Een zwerver bedelt met zijn hond
De nacht verdrinkt het stadslawaai
Naar de achtergrond
En ergens klinkt melancholiek
Een flard accordeonmuziek
De vlinders van de nacht ontwaken
In het kille neon boven de daken
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Een prisma van kleuren
Steeds een ander gedicht
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Elk moment kent een eigen gezicht
Het maanlicht kantelt van het dak
Een vogel slaapt al op een tak
Een krolse kater vindt zijn prooi
Achter een vuilnisbak
De stad verraadt zijn silhouet
Een laatste dronkaard gaat naar bed
Twee verpleegsters, laatste metro
Ze halen hem net
Terwijl de stad nog ligt te dromen
Probeert de dag terug te komen
Het oosten gaat alweer ontwaken
Tovert een gloed op alle daken
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Een prisma van kleuren
Steeds een ander gedicht
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Elk moment kent een eigen gezicht
Het wereldnieuws valt op de mat
De zon kruipt langzaam door de stad
Het ruikt naar versgebakken brood
In het ochtendrood
Een straatartiest voor het station
Pakt hoopvol zijn accordeon
De eerste gulden glinstert
In de morgenzon
Een baby wordt geboren
En iemand heeft iemand verloren
En vrolijk speelt het carillon
Zijn klanken van de Westertoren
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Een prisma van kleuren
Steeds een ander gedicht
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Elk moment kent een eigen gezicht
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Een prisma van kleuren
Steeds een ander gedicht
Cirkels van tijd, cirkels van licht
Elk moment kent een eigen gezicht
Círculos de Tiempo
La lluvia que habla con piedras
El día se arrastra en su túnica nocturna
El último grito de batalla se ha vendido
Por un soldado de la salvación
Un periódico vuela sin rumbo
Un vagabundo mendiga con su perro
La noche ahoga el ruido de la ciudad
Hacia el fondo
Y en algún lugar suena melancólico
Un fragmento de música de acordeón
Las mariposas de la noche despiertan
Bajo el frío neón sobre los techos
Círculos de tiempo, círculos de luz
Un prisma de colores
Siempre un poema diferente
Círculos de tiempo, círculos de luz
Cada momento tiene su propio rostro
La luz de la luna se desliza desde el techo
Un pájaro ya duerme en una rama
Un gato en celo encuentra su presa
Detrás de un basurero
La ciudad revela su silueta
Un último borracho se va a la cama
Dos enfermeras, último metro
Lo llevan justo a tiempo
Mientras la ciudad aún está soñando
El día intenta regresar
El este ya está despertando de nuevo
Dibujando un resplandor en todos los techos
Círculos de tiempo, círculos de luz
Un prisma de colores
Siempre un poema diferente
Círculos de tiempo, círculos de luz
Cada momento tiene su propio rostro
Las noticias del mundo caen en el tapete
El sol se desliza lentamente por la ciudad
Huele a pan recién horneado
En el amanecer
Un artista callejero frente a la estación
Toma esperanzado su acordeón
La primera moneda brilla
En el sol de la mañana
Un bebé nace
Y alguien ha perdido a alguien
Y alegremente toca el carillón
Sus sonidos desde la Torre Oeste
Círculos de tiempo, círculos de luz
Un prisma de colores
Siempre un poema diferente
Círculos de tiempo, círculos de luz
Cada momento tiene su propio rostro
Círculos de tiempo, círculos de luz
Un prisma de colores
Siempre un poema diferente
Círculos de tiempo, círculos de luz
Cada momento tiene su propio rostro