De Illegaal
Hij leeft al maanden in de stad
Zonder doel, zonder geld
Zonder bed om te slapen
Een oude jas en een broek die niet past
En een schoen die hem knelt
En geen mens om te praten
Hij wilde weg tot elke prijs
Uit dat hels paradijs
Door de honger gedreven
Vanuit Banjul, via Tanger, parijs
Ondernam hij de reis
In de drang om te leven
Maar hij verschuilt zich overdag
Omdat ze hem overal verjagen
Hij is zo donker als de nacht
Waarin hij kan vervagen
Hij komt terugschijn in de nacht
In onze welvaartshof van Eden
Je ziet hem enkel als hij lacht
Maar daarvoor is geen reden
Een beetje warmte in het station
Dat vervangt nu de zon
Van het winterse Holland
En met een vent die hij nauwelijks kent
Gaat hij mee voor wat geld
Of hij slaapt in een kraakpand
Of hij in Gambia crepeert
Of in Holland probeert van het afval te leven
Hij is een mens zoals wij met gevoel
Met maar een enkel doel
En dat is overleven
Maar hij verschuilt zich overdag
Omdat ze hem overal verjagen
Hij is zo donker als de nacht
Waarin hij kan vervagen
Hij komt terugschijn in de nacht
In onze welvaartshof van Eden
Je ziet hem enkel als hij lacht
Maar daarvoor is geen reden
Maar hij verschuilt zich overdag
Omdat ze hem overal verjagen
Hij is zo donker als de nacht
Waarin hij kan vervagen
Hij komt terugschijn in de nacht
In onze welvaartshof van Eden
Je ziet hem enkel als hij lacht
Maar daarvoor is geen reden
Del ilegal
Él ha estado viviendo en la ciudad
Por meses ya, sin rumbo, sin dinero
Sin cama donde dormir
Con un viejo abrigo y unos pantalones que no le quedan
Y un zapato que le aprieta
Y sin nadie con quien hablar
Quería irse a toda costa
De ese infierno paradisíaco
Impulsado por el hambre
Desde Banjul, pasando por Tánger, París
Emprendió el viaje
En la urgencia de vivir
Pero se esconde durante el día
Porque en todas partes lo ahuyentan
Es tan oscuro como la noche
Donde puede desvanecerse
Regresa en la noche
En nuestro patio de Edén de la opulencia
Solo lo ves cuando sonríe
Pero no hay razón para ello
Un poco de calor en la estación
Ahora reemplaza al sol
Del invierno en Holanda
Y con un tipo que apenas conoce
Va por un poco de dinero
O duerme en un edificio ocupado
O se pudre en Gambia
O intenta sobrevivir de la basura en Holanda
Es un ser humano como nosotros, con sentimientos
Con un solo objetivo
Y ese es sobrevivir
Pero se esconde durante el día
Porque en todas partes lo ahuyentan
Es tan oscuro como la noche
Donde puede desvanecerse
Regresa en la noche
En nuestro patio de Edén de la opulencia
Solo lo ves cuando sonríe
Pero no hay razón para ello
Pero se esconde durante el día
Porque en todas partes lo ahuyentan
Es tan oscuro como la noche
Donde puede desvanecerse
Regresa en la noche
En nuestro patio de Edén de la opulencia
Solo lo ves cuando sonríe
Pero no hay razón para ello