negentientoen
Weet je, ik ben nooit meer zo gelukkig geweest als in negentientoen
We liepen als twee verliefde tieners een beetje lang het strand
En het werd al zomer
Een zomer als nooit tevoren
Een zomer die maar eens in de zoveel jaar voorkomt
En er leek geen eind aan te komen
Maar dat bleek achteraf een leugen
Op je blote voeten deed je mij een beetje denken
Aan een vrolijk dartelend veulen
En ik weet nog, ik herinner mij nog heel goed
Wat je tegen mij zei die dag in negentientoen
Heel lang geleden
Een eeuwigheid geleden
Weet je nog, dat niemand het nog weten mocht
Stiekem sliepen wij dat jaar
Haast elke nacht met elkaar
Smoorverliefd liepen we over het Noordzeestrand
Hand in hand in negentientoen
Sindsdien zijn er maanden en jaren verstreken
Maar het lijkt nog of het gisteren was
Ik moet weer aan je denken
Waar ben je? Wat doe je?
Denk je nog wel eens aan me?
Ik staar naar de golven die nooit de duinen zullen bereiken
Maar weet je, net zo onbereikbaar ben jij voor mij
Mijn voeten zinken steeds dieper weg in het zand
En ik voel de warmte van de zon branden op mijn huid
Weer net als toen, toen in negentientoen
Een eeuw geleden, een eeuwigheid geleden
Weet je nog, dat niemand het nog weten mocht
Stiekem sliepen wij dat jaar
Haast elke nacht met elkaar
Smoorverliefd liepen we over het Noordzeestrand
Hand in hand in negentientoen
Mil novecientos diecinueve
Sabes, nunca he sido tan feliz como en mil novecientos diecinueve
Caminábamos como dos adolescentes enamorados por la playa
Y ya era verano
Un verano como nunca antes
Un verano que ocurre una vez cada tanto
Y parecía no tener fin
Pero resultó ser una mentira al final
Con tus pies descalzos me recordabas un poco
A un potrillo juguetón y alegre
Y aún recuerdo, recuerdo muy bien
Lo que me dijiste ese día en mil novecientos diecinueve
Hace mucho tiempo
Una eternidad atrás
¿Recuerdas que nadie más podía saberlo?
En secreto dormíamos ese año
Casi todas las noches juntos
Enamorados caminábamos por la playa del Mar del Norte
Mano a mano en mil novecientos diecinueve
Desde entonces han pasado meses y años
Pero parece como si fuera ayer
Vuelvo a pensar en ti
¿Dónde estás? ¿Qué haces?
¿Aún piensas en mí de vez en cuando?
Miro las olas que nunca alcanzarán las dunas
Pero sabes, tan inalcanzable eres para mí
Mis pies se hunden cada vez más en la arena
Y siento el calor del sol quemar mi piel
Otra vez como entonces, en mil novecientos diecinueve
Hace un siglo, una eternidad atrás
¿Recuerdas que nadie más podía saberlo?
En secreto dormíamos ese año
Casi todas las noches juntos
Enamorados caminábamos por la playa del Mar del Norte
Mano a mano en mil novecientos diecinueve