zij
Zij komt hier niet de eerste keer
Dezelfde kroeg, dezelfde sfeer
Ze drinkt haar glas, vergeet de tijd
En knoeit haar as, verloren spijt
Ooit was ze jong, misschien wel mooi
Voor elke man een begeerde prooi
Ze roemt haar jeugd die snel verdween
Met elke teug nog meer alleen
Zij lijkt jonger in de nacht en wacht
Totdat ook hij waar niemand meer op wacht
Even naar haar lacht
Ze heeft haar sjans, haar vaste kruk
De vale glans van een meubelstuk
Ze kent zowaar haast iedereen
En om haar kan niemand heen
Zij lijkt jonger in de nacht en wacht
Totdat ook hij waar niemand meer op wacht
Even naar haar lacht
De nacht verdwijnt, het wordt al licht
De eerste zon valt op haar gezicht
Ze ziet er moe en ouder uit
Een laagje rouge maskeert haar huid
Zij lijkt jonger in de nacht en wacht
Totdat ook hij waar niemand meer op wacht
Even naar haar lacht
Ze wordt het zat, ze wil naar huis
Alleen de kat wacht op eten thuis
Ze zegt gedag in het algemeen
En ook vandaag blijft ze weer alleen
Ella
Ella no viene aquí por primera vez
El mismo bar, la misma atmósfera
Bebe su vaso, olvida el tiempo
Y derrama su ceniza, arrepentimiento perdido
Una vez fue joven, tal vez hermosa
Para cada hombre una presa deseada
Elogia su juventud que desapareció rápidamente
Con cada sorbo aún más sola
Ella parece más joven en la noche y espera
Hasta que también él, a quien nadie espera más
Le sonríe por un momento
Ella tiene su ligue, su taburete fijo
El brillo desgastado de un mueble
Conoce casi a todo el mundo
Y alrededor de ella nadie puede evitar
Ella parece más joven en la noche y espera
Hasta que también él, a quien nadie espera más
Le sonríe por un momento
La noche desaparece, comienza a amanecer
El primer sol cae sobre su rostro
Se ve cansada y más vieja
Una capa de rubor disimula su piel
Ella parece más joven en la noche y espera
Hasta que también él, a quien nadie espera más
Le sonríe por un momento
Se cansa, quiere ir a casa
Solo el gato espera la comida en casa
Se despide en general
Y también hoy se queda sola otra vez