Dolazi sindikat
Sedimo za stolom, u shtabu sindikata,
zakljuchana vrata, brat do brata, tri sata,
kujemo plan nasheg sledeceg napada,
kada sindikalna dogma gradom pochece da vlada,
na nashem institutu stoji zakon u statutu,
uvek ostani na putu, nikad ne menjaj marshutu,
kao voda, kao vatra, kao vazduh, kao zemlja
stavljamo kamen kao simbol ovog temelja,
imperije znanja koje smo tokom obuchavanja stekli
da bi se proteklih godina povezali kao chestice u atom,
sachinili bratstvo koje smo nazvali - sindikatom!
I dok na dokove nam pristizu kontigenti mesa,
da umirimo narod, da ne umre od stresa,
jer puno je mrznje, i puno je besa,
zato i deca treba da zapamte da sindikalne falange,
metafora snage, oformice armiju i nestace ljage,
jer kao svaki sindikalac, ja se borim da minimalac
preraste u bogatstvo, zato furam sa bratstvom,
kao Jurij kroz kosmos predstavljamo osnovu kao prozoru Dos,
i nikad ne palimo u boks vec kao Sena,
jurimo ka cilju, brzi i od trena,
kod nas cesh naci rima ko u Shpaniji sela,
zato cela vasiona sada slavi ovo ime,
i na prekom sudu sindikat pominju kao primer
da samo je jedan smer postojao ikad,
postoji i danas, zove se - sindikat!
Ne zaboravi nikad, ko je ovde prvi pljuvo,
i kad mene budesh chuo, ti pretvori se u uvo,
jer svuda je suvo, na celoj sceni susha,
zato domaci hip hop malo ko slusha.
Beogradski sindikat - u pustinji oaza,
shto u moru mrtvih fraza chvrsto stoji kao baza,
nasha faza je razvitak, nashe rechi su napitak,
beogradski sindikat! Ma mi smo siguran zgoditak!
Neosvojiv kao nekad Minosov Knosos,
specijalitet kao losos, nama mali je i kosmos,
stoga smo se spustili, u borbu se upustili,
dok nije bilo nas... ma nishta niste ni propustili,
a sad ste se opustili, shvatili sushtinu
da prepoznate MC-ja kada izadje na binu,
da ga pozdravite buchno kada kida disciplinu,
i da ocenite struchno ovu sindikalnu rimu,
jer na vatri i dimu, mi smo kalili veshtinu,
sindikat kao nikad krece sam u ofanzivu!
...sada jachi nego ikad, kao stihija smo doshli,
za borbu smo oshtri, jer smo mnogo toga proshli,
jer putanja znanja je puna trnja puna granja,
mikrofon ko skiptar svaku prepreku sklanja,
a sada evo otvaramo regrutni centar,
novu granu udruzenja, mocnu kao spektar,
i ko vetar svaki metar u etar poruka stize,
sindikat sve je blize, i na oruzje se dize,
i dok ratnika boje na obrazima stoje,
svima bice jasno da doshli smo po svoje,
svima bice jasno na sceni sada ko je
jeci nego ikad... sindikat!
Ovde MC je subjekat, a 'kida' predikat,
i mikrofon mi ne predajemo nikad,
mi smo La Klika, velika ekipa,
mi zajedno k'o Voltron formiramo lika,
velichanstvena slika iz dima vojnika,
kome iza ledja sunce zalazece
njemu nasha rec je mach od chelika
misli znanjem britka uglachana znanjem
sada blista hip-hop vatre on je iskra
i um sada borbena je pista,
jer mi smo k'o trista hrabrih Spartanaca ,
u borbi protiv Persijanaca,
u odbrani scene kao Termopilskih klanaca,
svaki od nas poput Indijanaca
drevnih znanja znalaca,
a u svojoj zemlji stranaca,
stani! Pa mi smo zbog toga proterani,
ko prvi Hrishcani, i ostavljeni sami bez pomoci u odbrani,
al' na sceni smo ponovo da je branimo
mikrofon u ruci i vicemo 'Dzeronimo!'
iz dima sad opet je poniko general vojnika,
jachi nego ikad njegov nadimak - sindikat!
Llega el sindicato
Sentados alrededor de la mesa, en la sede del sindicato,
puertas cerradas, hermano a hermano, tres horas,
trazamos el plan de nuestro próximo ataque,
cuando la doctrina sindical comience a dominar la ciudad,
en nuestro instituto está la ley en el estatuto,
siempre mantente en el camino, nunca cambies de rumbo,
como agua, como fuego, como aire, como tierra
ponemos una piedra como símbolo de este fundamento,
imperio de conocimiento que adquirimos durante el entrenamiento
para unirnos como partículas en un átomo,
creamos una hermandad que llamamos - sindicato!
Y mientras llegan contingentes de carne a nuestros muelles,
para calmar a la gente, para que no muera de estrés,
hay mucho odio, y mucha ira,
por eso los niños deben recordar que las falanges sindicales,
metáfora de fuerza, formarán un ejército y desaparecerán las manchas,
porque como todo sindicalista, lucho para que el salario mínimo
se convierta en riqueza, por eso sigo con la hermandad,
como Yuri a través del cosmos representamos la base como la ventana de Dos,
y nunca nos prendemos fuego en la caja sino como Senna,
corremos hacia la meta, rápidos y desde el momento,
aquí encontrarás rimas como en los pueblos de España,
por eso todo el universo celebra este nombre ahora,
y en el juicio final mencionan al sindicato como ejemplo
de que solo ha existido una dirección alguna vez,
existe hoy, se llama - sindicato!
Nunca olvides quién escupió primero aquí,
y cuando me escuches, conviértete en oído,
pues está seco en todas partes, en toda la escena hay sequía,
por eso pocos escuchan hip hop nacional.
Belgrado sindicato - un oasis en el desierto,
que en medio de frases muertas se mantiene firme como base,
nuestra fase es el desarrollo, nuestras palabras son el brebaje,
¡Belgrado sindicato! ¡Somos un golpe seguro!
Inconquistable como antaño el Knossos de Minos,
especialidad como el salmón, para nosotros el cosmos es pequeño,
por eso nos hemos sumergido, nos hemos lanzado a la lucha,
cuando no estábamos... no se perdieron nada,
pero ahora se han relajado, han entendido la esencia
de reconocer al MC cuando sale al escenario,
de saludarlo ruidosamente cuando rompe la disciplina,
y de evaluar expertamente esta rima sindical,
pues en el fuego y el humo, hemos forjado la habilidad,
¡el sindicato como nunca antes comienza solo la ofensiva!
...ahora más fuertes que nunca, hemos llegado como una fuerza de la naturaleza,
estamos afilados para la lucha, porque hemos pasado por mucho,
porque el camino del conocimiento está lleno de espinas y ramas,
el micrófono como un escudo elimina cada obstáculo,
y ahora abrimos un centro de reclutamiento,
una nueva rama de asociación, poderosa como un espectro,
y como el viento cada metro envía un mensaje al éter,
el sindicato está más cerca, y se arma,
y mientras los guerreros llevan colores en sus mejillas,
a todos les quedará claro que hemos venido por lo nuestro,
a todos les quedará claro quién es ahora en el escenario
más fuerte que nunca... ¡sindicato!
Aquí el MC es el sujeto, y 'rompe' el predicado,
y nunca entregamos el micrófono,
somos La Clica, un gran equipo,
juntos como Voltron formamos una figura,
una imagen magnífica de entre el humo de los soldados,
a quien detrás el sol se pone,
nuestra palabra es una espada de acero
pensamiento afilado con conocimiento
ahora brilla el fuego del hip-hop, él es la chispa
y la mente ahora es una pista de batalla,
pues somos como trescientos valientes espartanos,
en la lucha contra los persas,
defendiendo la escena como los guerreros de las Termópilas,
cada uno de nosotros como indios
expertos en antiguos conocimientos,
y en nuestra propia tierra extranjera,
¡detente! Por eso hemos sido desterrados,
como los primeros cristianos, y dejados solos sin ayuda en la defensa,
pero en el escenario estamos de nuevo para defenderlo,
con el micrófono en la mano y gritaremos '¡Geronimo!'
del humo ahora ha surgido nuevamente el general de los soldados,
más fuerte que nunca su apodo - ¡sindicato!