Als Jij Weggaat
Als jij weggaat, zal ik je geen seconde missen
Dan kan ik eindelijk leven zoals ik dat wil
Dan kan ik eindelijk m'n eigen leven maken
En kan ik eindelijk over m'n eigen lot beslissen
Als jij weggaat, zal ik je geen seconde missen
Als jij weggaat, dan ben jij degeen met spijt
Dan kan ik eindelijk m'n eigen leven leiden
En ben ik eindelijk jouw ochtendadem kwijt
Ik zou de hele winter slapen met alle ramen open
Ik zou katten nemen en de hond los laten lopen
Ik zou me niet meer storen aan de allernieuwste modegril
Want ik zou kopen wat ik zag
En ik zou dragen wat ik wil
Want als jij weggaat, zal ik je geen seconde missen
Dan kan ik eindelijk leven zoals ik dat wil
Dan kan ik eindelijk m'n eigen leven maken
En kan ik eindelijk over m'n eigen lot beslissen
Als jij weggaat, zal ik je geen seconde missen
Als jij weggaat, dan ben jij degeen met spijt
Dan kan ik eindelijk m'n eigen leven leiden
En ben ik eindelijk jouw ochtendadem kwijt
'k Zou de thee los in de pot doen, 'k zou eten van de plank
Met m'n voeten op de tafel en m'n schoenen op de bank
'k Zou de kranen lekker vast doen, bij het poetsen laten lopen
's Nachts pissen in de wasbak, met alle deuren open
Als jij weggaat, zal ik je geen seconde missen
Als jij weggaat, dan ben jij degeen met spijt
Dan kan ik eindelijk m'n eigen leven leiden
En ben ik eindelijk jouw ochtendadem kwijt
Cuando te vayas
Cuando te vayas, no te extrañaré ni un segundo
Finalmente podré vivir como quiero
Finalmente podré hacer mi propia vida
Y finalmente podré decidir sobre mi propio destino
Cuando te vayas, no te extrañaré ni un segundo
Cuando te vayas, serás tú quien se arrepienta
Finalmente podré llevar mi propia vida
Y finalmente me desharé de tu aliento matutino
Dormiría todo el invierno con todas las ventanas abiertas
Adoptaría gatos y dejaría al perro suelto
Ya no me importaría la última moda
Porque compraría lo que veo
Y usaría lo que quiero
Porque cuando te vayas, no te extrañaré ni un segundo
Finalmente podré vivir como quiero
Finalmente podré hacer mi propia vida
Y finalmente podré decidir sobre mi propio destino
Cuando te vayas, no te extrañaré ni un segundo
Cuando te vayas, serás tú quien se arrepienta
Finalmente podré llevar mi propia vida
Y finalmente me desharé de tu aliento matutino
Pondría el té suelto en la tetera, comería de la tabla
Con los pies en la mesa y los zapatos en el sofá
Cerraría bien las llaves, dejaría correr el agua al limpiar
Orinaría en el lavamanos por la noche, con todas las puertas abiertas
Cuando te vayas, no te extrañaré ni un segundo
Cuando te vayas, serás tú quien se arrepienta
Finalmente podré llevar mi propia vida
Y finalmente me desharé de tu aliento matutino