395px

Loopie Verloren

Berini's

Loopie Kwijt

Het winkeltje van op de hoek hoort nou bij een Surinaamse keten
Ik weet de weg niet meer te vinden als ik een stamppotje wil eten
En bij de bakker op het pleintje, daar verkopen ze nou brood
Dat nooit meer in je trommel past, als een wagenwiel zo groot

Ik ben m'n loopie kwijt, ik ben m'n loopie kwijt

De geurtjes uit de huizen, als je langs de gevels loopt
Is dat nou eten wat ik ruik of iemand die z'n sokken kookt?
En dan opeens, dan is het feest en klinkt muziek tot in de nacht
Maar in de morgen weer geen buurvrouw die met de koffie op me wacht

Ik ben m'n loopie kwijt, ik ben m'n loopie kwijt

Vroeger zat Lenie nog op zestien en Jeanet, die zat op zeven
Daar kon je langs met je verhaal of met je sores, om het even
Maar toen ook zij hier zijn vertrokken, is ook de lol hier weggegaan
Niet da'k ze niet mag, de nieuwe mensen, maar 'k heb er weinig aan
Iedereen zit binnen, opgesloten, luxaflex omlaag
Geen gezelligheid, tot mijn spijt

Ben ik m'n loopie kwijt, ben ik m'n loopie kwijt

Deze mensen leven anders, hebben andere gedachten
En als ze het eerlijk mochten zeggen, zaten ze ook niet op ons te wachten
Andere normen, andere waarden, soms zelfs uit een andere tijd
Niet dat zij het kunnen helpen, maar tot mijn spijt

Ben ik m'n loopie kwijt, ben ik m'n loopie kwijt

Loopie Verloren

Der Laden an der Ecke gehört jetzt zu einer surinamischen Kette
Ich finde den Weg nicht mehr, wenn ich ein Stampfkartoffelgericht essen will
Und beim Bäcker auf dem Platz, da verkaufen sie jetzt Brot
Das nie mehr in deine Dose passt, so groß wie ein Wagenrad

Ich hab' meinen Loopie verloren, ich hab' meinen Loopie verloren

Die Düfte aus den Häusern, wenn du an den Fassaden vorbeigehst
Ist das jetzt Essen, das ich rieche, oder jemand, der seine Socken kocht?
Und dann plötzlich, da ist das Fest und die Musik klingt bis in die Nacht
Doch am Morgen wartet wieder keine Nachbarin mit Kaffee auf mich

Ich hab' meinen Loopie verloren, ich hab' meinen Loopie verloren

Früher saß Lenie noch auf sechzehn und Jeanet, die war auf sieben
Da konntest du mit deiner Geschichte oder deinen Sorgen vorbeikommen, ganz egal
Doch als auch sie hier weggezogen sind, ist auch der Spaß hier verschwunden
Nicht dass ich die neuen Leute nicht mag, aber ich habe wenig davon
Jeder sitzt drinnen, eingesperrt, Jalousien runter
Keine Gemütlichkeit, zu meinem Bedauern

Hab' ich meinen Loopie verloren, hab' ich meinen Loopie verloren

Diese Menschen leben anders, haben andere Gedanken
Und wenn sie ehrlich sein dürften, hätten sie auch nicht auf uns gewartet
Andere Normen, andere Werte, manchmal sogar aus einer anderen Zeit
Nicht dass sie etwas dafür können, aber zu meinem Bedauern

Hab' ich meinen Loopie verloren, hab' ich meinen Loopie verloren