Loopie Kwijt
Het winkeltje van op de hoek hoort nou bij een Surinaamse keten
Ik weet de weg niet meer te vinden als ik een stamppotje wil eten
En bij de bakker op het pleintje, daar verkopen ze nou brood
Dat nooit meer in je trommel past, als een wagenwiel zo groot
Ik ben m'n loopie kwijt, ik ben m'n loopie kwijt
De geurtjes uit de huizen, als je langs de gevels loopt
Is dat nou eten wat ik ruik of iemand die z'n sokken kookt?
En dan opeens, dan is het feest en klinkt muziek tot in de nacht
Maar in de morgen weer geen buurvrouw die met de koffie op me wacht
Ik ben m'n loopie kwijt, ik ben m'n loopie kwijt
Vroeger zat Lenie nog op zestien en Jeanet, die zat op zeven
Daar kon je langs met je verhaal of met je sores, om het even
Maar toen ook zij hier zijn vertrokken, is ook de lol hier weggegaan
Niet da'k ze niet mag, de nieuwe mensen, maar 'k heb er weinig aan
Iedereen zit binnen, opgesloten, luxaflex omlaag
Geen gezelligheid, tot mijn spijt
Ben ik m'n loopie kwijt, ben ik m'n loopie kwijt
Deze mensen leven anders, hebben andere gedachten
En als ze het eerlijk mochten zeggen, zaten ze ook niet op ons te wachten
Andere normen, andere waarden, soms zelfs uit een andere tijd
Niet dat zij het kunnen helpen, maar tot mijn spijt
Ben ik m'n loopie kwijt, ben ik m'n loopie kwijt
Perdí mi rumbo
El negocio de la esquina ahora forma parte de una cadena surinamesa
Ya no sé cómo llegar si quiero comer un puré
Y en la panadería de la plaza, ahora venden pan
Que ya no cabe en tu lonchera, tan grande como una rueda de carro
Perdí mi rumbo, perdí mi rumbo
Los olores de las casas, cuando pasas por las fachadas
¿Es comida lo que huelo o alguien cocinando sus calcetines?
Y de repente, es fiesta y suena la música hasta altas horas de la noche
Pero por la mañana, ninguna vecina esperándome con café
Perdí mi rumbo, perdí mi rumbo
Antes Lenie vivía en el dieciséis y Jeanet en el siete
Podías ir con tus historias o tus problemas, sin importar
Pero cuando ellas también se fueron, la diversión se fue con ellas
No es que no me gusten, las nuevas personas, pero no me sirven de mucho
Todos están adentro, encerrados, persianas abajo
Sin alegría, lamentablemente
Perdí mi rumbo, perdí mi rumbo
Estas personas viven de manera diferente, tienen otros pensamientos
Y si pudieran decirlo honestamente, tampoco nos esperaban
Otras normas, otros valores, a veces de otra época
No es que ellos lo elijan, pero lamentablemente
Perdí mi rumbo, perdí mi rumbo