Gib Mir Etwas Zeit
Es war schon sehr spät
und der Disco-Jockey legte
grad die langsame Serie auf.
Da sah ich plötzlich sie,
mit dem Mantel im Arm, sie wollte geh'n.
Ich war richtig benommen,
jetzt muß ich es bringen,
der richtige Spruch muß es sein.
Und ich machte ihr klar,
wie einsam ich wär heut' nacht allein.
So verraucht war der Raum,
doch ich glaubte zu sehen,
so ein Typ, der macht es dir leicht.
Komm, laß uns beide geh'n,
es braucht keiner zu seh'n,
doch dann sagte sie leis' zu mir:
Sitzt man zwischen zwei Stülhen
mit seinen Gefühlen
ist es besser, man geht nicht zu weit.
Gib' mir etwas Zeit, alles braucht seine Zeit.
Und ich brauche mehr Zeit.
Laß mir etwas mehr Zeit.
Alles braucht seine Zeit.
Wir zwei sahen uns öfter,
doch dann, eines Tages,
ich dachte, mich trifft fast der Schlag.
Vor meiner Tür standen Koffer,
ein Wagen mit Möbeln und sie.
Mir war gar nicht zum Lachen.
Mit all ihren Sachen
meinte sie, sie zieht bei mir ein.
Dabei hab' ich es gar nicht so wörtlich gemeint.
Da kann sie doch nicht böse sein.
Ja, sitzt man zwischen zwei Stühlen
mit seinen Gefühlen,
ist es besser, man geht nicht zu weit.
Gib' mir etwas Zeit, alles braucht seine Zeit.
Und ich brauche mehr Zeit.
Laß mir etwas mehr Zeit.
Alles braucht seine Zeit.
Ja, sitzt man zwischen zwei Stühlen
mit seinen Gefühlen,
ist es besser, man geht nicht zu weit.
Ich wollte sie ja nicht kränken,
doch man muß bedenken,
daß man später vielleicht was bereut.
Gib mir etwas Zeit,
alles braucht seine Zeit,
und ich brauche mehr Zeit,
lass mir etwas mehr Zeit
gibt mir etwas mehr zeit
Gib mir etwas Zeit,
alles braucht seine Zeit,
und ich brauch' viel mehr Zeit,
lass mir etwas mehr Zeit,
gib mir etwas mehr Zeit,
alles braucht seine Zeit...
Geef Me Wat Tijd
Het was al erg laat
en de disco-dj draaide
net de langzame nummers.
Toen zag ik opeens haar,
met de jas in haar armen, ze wilde gaan.
Ik was echt overrompeld,
nu moet ik het maken,
de juiste woorden moeten eruit.
En ik maakte haar duidelijk,
hoe eenzaam ik vanavond alleen zou zijn.
De ruimte was helemaal vol rook,
maar ik dacht te zien,
zo'n kerel, die maakt het je gemakkelijk.
Kom, laten we samen gaan,
er hoeft niemand te zien,
maar toen zei ze zacht tegen mij:
Als je tussen twee stoelen zit
en met je gevoelens,
is het beter als je niet te ver gaat.
Geef me wat tijd, alles heeft zijn tijd.
En ik heb meer tijd nodig.
Laat me iets meer tijd.
Alles heeft zijn tijd.
Wij twee zagen elkaar vaker,
maar toen, op een dag,
ik dacht dat ik flauw viel.
Voor mijn deur stonden koffers,
een auto vol meubels en zij.
Ik had er helemaal geen zin in.
Met al haar spullen
meende ze, ze trok bij me in.
Terwijl ik het helemaal niet zo letterlijk bedoelde.
Ze kan toch niet boos zijn.
Ja, als je tussen twee stoelen zit
en met je gevoelens,
is het beter als je niet te ver gaat.
Geef me wat tijd, alles heeft zijn tijd.
En ik heb meer tijd nodig.
Laat me iets meer tijd.
Alles heeft zijn tijd.
Ja, als je tussen twee stoelen zit
en met je gevoelens,
is het beter als je niet te ver gaat.
Ik wou haar niet kwetsen,
maar je moet bedenken,
data je later misschien iets betreurt.
Geef me wat tijd,
alles heeft zijn tijd,
en ik heb meer tijd nodig,
laat me iets meer tijd
geef me iets meer tijd
Geef me wat tijd,
alles heeft zijn tijd,
en ik heb veel meer tijd nodig,
laat me iets meer tijd,
geef me iets meer tijd,
alles heeft zijn tijd...