Sinfonia Paulistana
Fazendo som com as estrelas, ligado no sideral
Por Maria, fez poemas, nas praias do litoral
As ondas contaram ao mar, por isso é que os oceanos
No mundo inteiro cantados, cantarão mais cem mil anos
E o homem entre mar e céu, tem canções por todo lado
Louvado seja Anchieta, pra sempre seja louvado
Navegante tem cantiga, que aprendeu no mar um dia
Qualquer rota que ele siga, se não canta, ele assobia
Cabelos cor da noite, pele de alvorada
Cacique entregou ao branco, a filha amada
Raízes de Brasil, chegaram até aqui
Abençoado o colo dessa mãe antiga
Por 400 anos feitos de cantiga, naquele doce embalo
Da canção Tupi
Na tez de uma paulista em cheiro de floresta
A cor de jambo é a índia, que ninguém contesta
De uma altivez que o Império nunca vira
É a tradição, é a raça, é a nossa origem
As coisas da história de São Paulo exigem
A honra que se faça ao nome de Bartira, Bartira
Era tudo, era o nada rio acima
Que o paulista no peito ia vencer
Pra fazer mais Brasil do que existia
Já um tempo era pouco pra perder
Reunindo oração e despedida na partida da horda triunfal
Caçador da esmeralda perseguida
Foi fazendo a unidade nacional
Bandeiras, monções
Já se dava por glória ao que se ia
Porque mal se sabia se voltava
E a benção levada já servia
De unção para quem por lá ficava
Nas monções quem seguia, na verdade
Já partia cheirando à santidade
Quem não via esmeralda ou não morria
Povoava cidade mais cidade
Bandeiras, monções, São Paulo
Que amanheceu trabalhando
São Paulo, que não sabe adormecer
Porque durante a noite, paulista vai pensando
Nas coisas que de dia vai fazer
São Paulo, todo frio quando amanhece
Correndo no seu tanto o que fazer
Na reza do paulista, trabalho é Padre-Nosso
É a prece de quem luta e quer vencer
Bastante italiano, sírio e japonês
Além do africano, índio e português
Tudo isso ao alho e óleo, temperando a raça
Na capital do tempo, tempo é ouro e hora
Quem vive de espera, é juros de mora
Não tem mais-mais nem menos, ou é sim ou não
No máximo se espera pela condução
Nas retas da Rio-São Paulo, chegando, chegando eu vim
Paulista é quem vem e fica plantando, família e chão
Fazendo a terra mais rica, dinheiro e calo na mão
Dinheiro, mola do mundo, que põe a gente na tona
Leva a gente ao fundo
Sim, senhor, sim, senhor, sim, senhor
Faz a paz e a guerra, traz a Lua pra Terra
No mais aumenta a barriga do comendador
Dinheiro, juras e juros, erguendo todos os muros
Pra ele próprio depois, derrubar, derrubar
É a voz que fala mais forte, razão de vida e de morte
Também só compra o que pode comprar
São Paulo, que amanhece trabalhando
Casais entram no elevador
O fino pra curtir um som: ran ran, ren ren, ron ron
A noite é sempre uma criança, é só não deixar crescer
Assim existe esperança, no amanhecer
São coisas da noite, anúncios conhecidos
Que enfeitam a cidade, em movimentos coloridos
Alguém vem do trabalho, do baralho ou do que for
Do La Licorne ao Ceasa, de alguma coisa do amor
Tem sempre mais um, que vem pela calçada
Na bruma que esconde quem sobrou na madrugada
Dei tempo ao tempo, o tempo é que não dá
Tenho que estar pelas sete, no Viaduto do Chá
Olha o Sol, olha o Sol, cadê o Sol? Onde o Sol?
Sumiu, sumiu, sumiu
Quando amanhece, o Sol comparece por obrigação
Nublado, cansado, um Sol de rotina
Se bem ilumina, nem dão atenção
É que o bandeirante não perde o seu tempo
Olhando pro alto, o Sol verdadeiro está no asfalto
Na terra, no homem e na produção
A cor diferente do céu de São Paulo não é da garoa
É véu de fumaça, que passa, que voa
Na guerra paulista das mil chaminés
São Paulo, que amanhece trabalhando
Começou um novo dia, já volta
Quem ia, o tempo é de chegar
Do metrô chego primeiro, se tempo é dinheiro
Melhor, vou faturar
Sempre ligeiro na rua, como quem sabe o que quer
Vai o paulista na sua, para o que der e vier
A cidade não desperta, apenas acerta a sua posição
Porque tudo se repete, são sete
E às sete explode em multidão:
Portas de aço levantam, todos parecem correr
Não correm de, correm para
Para São Paulo crescer
Vão bora, vão bora, olha a hora
Vão bora, vão bora, vão bora, vão bora
Olha a hora, vão bora, vão bora, vão bora
Que o tempo não espera, a vida é derradeira
Quem é vai ser, já era de qualquer maneira
O mundo é do "eu quero"
Quem me der é triste, tristeza basta a guerra
E o adeus no amor
Você onde é que estava quando o tempo andou?
Na terra que não pára, só você parou
Vão bora, vão bora, olha a hora
Vão bora, vão bora, vão bora, vão bora
Olha a hora, vão bora, vão bora, vão bora
O que vale é a versão, pouco interessa o fato
Porque a sensação maior é a do boato
Em coisa de um segundo, noite é madrugada
Notícia ganha o mundo, e a gente não é nada
Você onde é que estava quando o tempo andou?
São Paulo nunca pára, mas você, parou
Vão bora, vão bora, olha a hora
Vão bora, vão bora, vão bora, vão bora
Olha a hora, vão bora, vão bora, vão bora
São Paulo que amanhece trabalhando
Na Praça do Patriarca, rua Direita, São Bento
Na Líbero Badaró, no Viaduto do Chá
Lá está aquele moço, que não dá ponto sem nó
Na conversa bem jogada, vai vendendo geladeira
Pra esquimó curtir verão
Papo firme é isso aí, desse dono da calçada
Rei da comunicação
Olhe aqui, dona Teresa, o produto de beleza
Que chegou da Argentina, examina, examina
De brinde pra seu marido
Nova pomada pra calo que resolve a dor de ouvido
Tem Parker 73, compre uma e ganhe três
Nem paga o justo valor, mais outra ali pro doutor
Leve a lei do inquilinato, mesmo não sendo inquilino
Morar na lei é um barato, e ele prova à sua maneira
Que um ataque de besteira, faz de um doutor um otário
Cursando numa avenida o vestibular da vida
Para ser bom empresário
Ser do São Paulo, do Corinthians e Palmeiras
É ter o fino em futebol durante o ano
Em tênis, remo, natação, nas domingueiras
Bom é Pinheiros, Tietê ou Paulistano
Com Ademir, com Rivelino no gramado
Com rei Pelé e suas jogadas de veludo
Não pe de graça que São Paulo é chamado
Melhor da América Latina em quase tudo
Pró-esporte, pró-esporte é a solução
Pró-esporte, pró-esporte contra a poluição
Lá por setembro o estudante nos ensina
Aquele esporte pelo esporte que não cede
E o meu Mackenzie, dá um show com a medicina
Na grande guerra que se chama MacMed
No corre-corre mundial estamos nessa
Os Fittipaldi estão aí para dizer
Só em São Paulo que é a terra do depressa
A São Silvestre poderia acontecer
Pró-esporte, pró-esporte é a solução
Pró-esporte, pró-esporte contra a poluição
São Paulo jovem, dos que promovem velocidade
Nos seus cavalos, de roda e ferro, na sua forma de liberdade
O peito agarra, a costa de aço
Que deu garupa na Yamaha, no upa-upa
Feito de abraço e muito amor
São Paulo jovem, na mesma cela
Vão ele e ela, por onde seja
Deus os proteja, pelos caminhos da vida em flor
Tem coisas da Ipiranga, da Itapetininga, até da São João
Às vezes também dá
Puxar o show, o chope, o uísque, boa pinga
E o molho das mulheres que transam por lá
Tem loja, tem butique, tem pizzaria
Boate, restaurante, até casa lotérica
É rua que de nada mais precisaria
Com todo aquele charme do Jardim América
América, rua augusta
E agora, já é hora
E ninguém vai embora, embora de lá
Rua augusta, e agora, já é hora
E ninguém vai embora, embora de lá
Bartira e João Ramalho nunca imaginaram
Que a tanga e a miçanga vinham outra vez
Agora nos diriam vendo que acertaram:
Valeu o nosso amor, pelo amor de vocês
E a moça vai passando, e ninguém vê mais nada
Quando ela vai na dela, é pra machucar
É a paulistana boa, despreocupada
De short ou minissaia, pondo pra quebrar, pra quebrar
Rua augusta, e agora, já é hora
E ninguém vai embora, embora de lá
Na sinfonia, que é de todos os barulhos
De Santo Amaro, ao Brás, ao Centro, ao ABC
Por Santo André, Vila Maria até Guarulhos
Grande São Paulo, como eu gosto de você
São Paulo, que amanhece trabalhando
São Paulo que não pode amanhecer
Porque durante a noite, paulista vai pensando
Nas coisas que de dia vai fazer.
Sinfonie van São Paulo
Geluiden maken met de sterren, verbonden met het siderale
Voor Maria, schreef hij gedichten, op de stranden van de kust
De golven vertelden aan de zee, daarom zingen de oceanen
Over de hele wereld gezongen, zullen ze nog honderdduizend jaren zingen
En de mens tussen zee en lucht, heeft liederen overal
Geprezen zij Anchieta, voor altijd zij geprezen
De zeeman heeft een lied, dat hij ooit op zee leerde
Welke route hij ook volgt, als hij niet zingt, fluit hij
Haar als de nacht, huid van de dageraad
De cacique gaf de blanke, zijn geliefde dochter
Wortels van Brazilië, zijn hier aangekomen
Gezegend de schoot van deze oude moeder
Vierhonderd jaar gemaakt van gezang, in die zoete schommeling
Van het Tupi-liedje
In de huid van een paulista met de geur van het bos
De kleur van jambo is de indiaan, die niemand betwist
Met een trotsheid die het Rijk nooit heeft gezien
Het is de traditie, het is het ras, het is onze oorsprong
De dingen van de geschiedenis van São Paulo vragen om
De eer die moet gegeven worden aan de naam van Bartira, Bartira
Het was alles, het was niets boven de rivier
Dat de paulista in zijn hart zou overwinnen
Om meer Brazilië te maken dan er al was
Al was er weinig tijd te verliezen
Het verzamelen van gebed en afscheid bij het vertrek van de triomfale horde
Jager van de achtervolgte smaragd
Was bezig met het vormen van de nationale eenheid
Vlaggen, vervoer
Al werd er eer gedaan aan wat zou komen
Omdat men nauwelijks wist of men zou terugkeren
En de zegen die meegenomen werd, diende al
Als zalving voor wie daar bleef
In het vervoer, wie volgde, in feite
Vertrok al ruikend naar heiligheid
Wie geen smaragd zag of niet stierf
Bevolkte stad na stad
Vlaggen, vervoer, São Paulo
Die opstaat workend
São Paulo, dat niet weet te slapen
Omdat de hele nacht, de paulista denkt
Aan de dingen die hij overdag gaat doen
São Paulo, zo koud als het daglicht
Rennend om alles gedaan te krijgen
In het gebed van de paulista is arbeid Onze Vader
Het is het gebed van wie vecht en wil winnen
Genoeg Italianen, Syriërs en Japanners
Bovendien Afrikanen, Indianen en Portugezen
Al deze dingen met knoflook en olie, het ras kruiden
In de hoofdstad van de tijd, tijd is goud en uur
Wie leeft in afwachting, betaalt rente
Er is geen meer-of-minder, of het is ja of nee
Maximaal wordt er gewacht op het vervoer
In de rechte lijnen van Rio-São Paulo, aankomend, aankomend kwam ik
Paulista is wie komt en blijft planten, gezin en land
Maakt de aarde rijker, geld en eelt op de handen
Geld, de veer van de wereld, die ons op de oppervlakte houdt
Neemt ons naar de diepte
Ja, heer, ja, heer, ja, heer
Brengt de vrede en de oorlog, brengt de maan naar de aarde
En bovendien vergroot het de buik van de commensaal
Geld, beloften en rente, bouwend alle muren
Om later zelf weer af te breken, af te breken
Het is de stem die luider spreekt, reden van leven en dood
Koopt ook alleen wat men kan kopen
São Paulo, die opstaat werkend
Stellen paren de lift in
Het fijne om geluid te genieten: ran ran, ren ren, ron ron
De nacht is altijd een kind, het is alleen niet te laten groeien
Zo is er hoop, bij het ochtendgloren
Dit zijn de dingen van de nacht, bekende aankondigingen
Die de stad versieren, in kleurrijke bewegingen
Iemand komt van het werk, van de kaarten of wat dan ook
Van La Licorne naar Ceasa, van iets van de liefde
Is er altijd weer iemand die langs de stoep komt
In de nevel die verbergt wie overblijft in de vroege ochtend
Ik gaf tijd de tijd, de tijd geeft geen tijd
Ik moet rond zeven uur zijn, op het Viaduto do Chá
Kijk de zon, kijk de zon, waar is de zon? Waar is de zon?
Hij is verdwenen, verdwenen, verdwenen
Wanneer de dageraad aanbreekt, komt de zon verplicht
Bewolkt, moe, een zon van routine
Als het goed verlicht, krijgt het geen aandacht
Het is dat de bandeirante zijn tijd niet verliest
Kijkend naar boven, de echte zon staat op het asfalt
In de aarde, in de mens en in de productie
De andere kleur van de lucht van São Paulo is niet van de motregen
Het is een sluier van rook, die voorbijgaat, die vliegt
In de strijd van São Paulo met zijn duizend schoorstenen
São Paulo, die opstaat werkend
Een nieuwe dag is begonnen, komt alweer terug
Wie ging, de tijd is om aan te komen
Van de metro kom ik eerst, als tijd geld is
Beter, ik ga verdienen
Altijd snel op straat, zoals iemand die weet wat hij wil
De paulista gaat zijn gang, voor wat komt en is
De stad wordt niet wakker, maar past gewoon zijn positie aan
Omdat alles zich herhaalt, het is zeven
En om zeven uur explodeert het in menigte:
Stalen deuren gaan omhoog, iedereen lijkt te rennen
Ze rennen niet weg, ze rennen naar
Om São Paulo te laten groeien
Kom op, kom op, kijk op de klok
Kom op, kom op, kom op, kom op
Kijk op de klok, kom op, kom op, kom op
Want de tijd wacht niet, het leven is eindig
Wie gaat zal zijn, was al op welke manier dan ook
De wereld is van "ik wil"
Wie me geeft is treurig, verdriet is al genoeg van de oorlog
En het afscheid in de liefde
Waar was je toen de tijd doorkwam?
In het land dat niet stopt, alleen jij stopte
Kom op, kom op, kijk op de klok
Kom op, kom op, kom op, kom op
Kijk op de klok, kom op, kom op, kom op
Wat telt is de vertelling, weinig interesseert het feit
Omdat het grootste gevoel is dat van het gerucht
In een seconde, de nacht is de vroege ochtend
Het nieuws gaat de wereld rond, en wij zijn niets
Waar was je toen de tijd doorkwam?
São Paulo stopt nooit, maar jij, stopte
Kom op, kom op, kijk op de klok
Kom op, kom op, kom op, kom op
Kijk op de klok, kom op, kom op, kom op
São Paulo die opstaat werkend
Op de Praça do Patriarca, Rua Direita, São Bento
In Líbero Badaró, op Viaduto do Chá
Daar is die jongen, die geen stap zonder reden zet
In het goed geplaatste gesprek, gaat hij onverkochte koelkasten verkopen
Voor een eskimo om van de zomer te genieten
Eerlijke praat, dat is het, van deze eigenaar van de stoep
Koningen van de communicatie
Kijk hier, mevrouw Teresa, het schoonheidsproduct
Dat vanuit Argentinië is gekomen, bekijk het, bekijk het
Als cadeau voor uw man
Nieuwe zalf voor eelt die oor pijn verhelpt
Er is Parker 73, koop één en krijg er drie
Betaal niet eens de juiste prijs, meer daar voor de dokter
Neem de huurwet, zelfs als je geen huurder bent
Wonen in de wet is leuk, en hij bewijst op zijn manier
Dat een aanval van domheid, maakt van een dokter een sukkel
Studerend op een laan de toelatingsexamen van het leven
Om een goede ondernemer te worden
Te zijn van São Paulo, van Corinthians en Palmeiras
Is het hele jaar door de fijnste in voetbal
In tennis, roeien, zwemmen, op de zondagse evenementen
Goed is Pinheiros, Tietê of Paulistano
Met Ademir, met Rivelino op het veld
Met koning Pelé en zijn fluwelen spelen
Kijk niet raar op, São Paulo wordt genoemd
De beste van Latijns-Amerika in bijna alles
Voor-sport, voor-sport is de oplossing
Voor-sport, voor-sport tegen vervuiling
Laten we tegen september de student ons leren
Die sport om de sport die niet toegeeft
En mijn Mackenzie, geeft een show met de geneeskunde
In de grote oorlog die MacMed wordt genoemd
In de wereldwijde race zijn we daarin
De Fittipaldi's zijn hier om te zeggen
Alleen in São Paulo is de aarde van het snel
De São Silvestre zou kunnen plaatsvinden
Voor-sport, voor-sport is de oplossing
Voor-sport, voor-sport tegen vervuiling
Jong São Paulo, van de snelheidsverhogers
Op zijn paarden, van wielen en ijzer, in zijn vrijheid
De borst omarmt, de rug van staal
Die de Yamaha gehuurd, in de upa-upa
Gemaakt van een omhelzing en veel liefde
Jong São Paulo, in dezelfde cel
Gaan hij en zij, waar het ook is
God beschermt ze, op de paden van het leven in bloei
Er zijn dingen van Ipiranga, van Itapetininga, tot São João
Soms is het ook mogelijk
Om de show, het bier, de whisky, de goede pinga
En de saus van de vrouwen die daar vrijen, te trekken
Er zijn winkels, boetieks, pizzeria's
Nachtclub, restaurant, tot loto-huis
Het is een straat die niets meer nodig zou hebben
Met al die charme van Jardim América
Amerika, Rua Augusta
En nu, is het al tijd
En niemand gaat weg, hoewel van daar
Rua Augusta, en nu, is het al tijd
En niemand gaat weg, hoewel van daar
Bartira en João Ramalho hebben nooit bedacht
Dat de tanga en de miçanga terug zouden komen
Nu zouden ze ons vertellen kijkend dat ze gelijk hadden:
Het was onze liefde, voor jullie liefde
En de meid gaat voorbij, en niemand ziet nog iets
Wanneer ze in haar wereld is, doet het pijn
Het is de goede paulista, ongeïnterrumpeerd
In een short of minirok, breekt ze door, voor het doorbreken
Rua Augusta, en nu, is het al tijd
En niemand gaat weg, hoewel van daar
In de symfonie, die van alle geluiden is
Van Santo Amaro, naar Brás, naar het Centrum, naar ABC
Via Santo André, Vila Maria tot Guarulhos
Groot São Paulo, hoe hou ik van jou
São Paulo, die opstaat werkend
São Paulo die niet kan opstaan
Omdat de hele nacht, de paulista denkt
Aan de dingen die hij overdag gaat doen.