15 septembre
C'est pas l'heure de m en aller
Le moment d'y passer,encore
C'est pas l'heure de deranger
Les archanges et les saints,les morts
Dans les yeux des poupees,je vois tes yeux
Devant la pente,je ne vois qu'un creux
Hier encore,tu fredonnais encore
Dans quelques reves,quelques songes ivres morts
Non ne dis rien mon amour
reviens juste au matin
T'immiscer et felin
Sous les draps chauds de mon corps
Qui cherchera ta main
Dehors il fera mauve
Et ces elephants roses
Reprendront leur chemin
C'est pas l heure de s'envoler
Pas l'heure de s'immoler encore
Ai-je tort d'y croire un peu
Avant que l'on soit vieux ou morts
Des zombies sequestres sur des prie dieux
Sourient sourient a qui mieux-mieux
Hier encore,tu fredonnais encore
Dans quelques reves,quelques songes ivre mort.
Non ne dis rien mon amour
Reviens juste au matin
T'immiscer et felin
Sous les draps chaud de mon corps
Qui cherchera ta main
Dehors il fera mauve
Et ces elephants roses
Reprendrons leur chemin
On leur dira merci
Ils nous dirons de rien
De rien...
Quelque part le 15 septembre,je t'ecris de chez Fred
ou je bois autant que je peux
Je vois tres peu d'amis
D'ailleurs,j'en ai tres peu
Je te signale a propos que la commode dans l'entree n'est pas noire
Non elle est bleue
pour les details formels on verra ça.des qu'on peut
Je te demande un dernier service au passage
Ne m ecris pas.Non,c'est mieux
Ps:Je crois que ma soeur ne prend jamais Les transports en commun
On reste dieu merci,a la merci d'un jeudi noir
D 'une soudaine avarie,d'une avanie,d'un avatar
Ne reste pas ici il commence a se faire bien tard
Quelle aventure,quelle aventure
La superbe
La superbe
15 september
Het is nog niet tijd om te gaan
Het moment om erdoorheen te gaan, nogmaals
Het is nog niet tijd om te storen
De aartsengelen en de heiligen, de doden
In de ogen van de poppen zie ik jouw ogen
Voor de helling zie ik alleen een kuil
Gisteren nog, neuriede je weer
In een paar dromen, een paar dronken dromen
Zeg niets, mijn liefde
Kom gewoon terug in de ochtend
Je je mengen en als een kat
Onder de warme lakens van mijn lichaam
Die je hand zal zoeken
Buiten wordt het paars
En die roze olifanten
Zullen hun weg weer vervolgen
Het is nog niet tijd om op te stijgen
Nog niet de tijd om jezelf op te offeren
Heb ik ongelijk om er een beetje in te geloven
Voordat we oud of dood zijn
Zombies die vastzitten op knielbanken
Glimlachen, glimlachen naar wie het beste kan
Gisteren nog, neuriede je weer
In een paar dromen, een paar dronken dromen.
Zeg niets, mijn liefde
Kom gewoon terug in de ochtend
Je je mengen en als een kat
Onder de warme lakens van mijn lichaam
Die je hand zal zoeken
Buiten wordt het paars
En die roze olifanten
Zullen hun weg weer vervolgen
We zullen ze bedanken
Zij zullen zeggen: 'Geen probleem'
'Geen probleem...'
Ergens op 15 september, schrijf ik je vanuit Fred's huis
Waar ik drink zoveel als ik kan
Ik zie heel weinig vrienden
Trouwens, ik heb er heel weinig
Ik wil je even laten weten dat de kast in de gang niet zwart is
Nee, hij is blauw
Voor de formele details zien we dat wel, zodra we kunnen
Ik vraag je nog een laatste dienst
Schrijf me niet. Nee, dat is beter
Ps: Ik geloof dat mijn zus nooit het openbaar vervoer neemt
We blijven, godzijdank, op de genade van een zwarte donderdag
Van een plotselinge storing, een tegenslag, een avatar
Blijf hier niet, het begint al laat te worden
Wat een avontuur, wat een avontuur
De prachtige
De prachtige