Jólaköttinn
þIð kannizt við jólaköttinn
Sá köttur var griðarstór
Fólk vissi'ekki hvaðan hann kom
Eða hvert hann fór
Hann glennti upp glyrnurnar sinar
Glóandi báðar tvær
þAð var ekki heiglum hent
Að horfa í þær
Kamparnir beittir sem broddar
Upp úr bakinu kryppna há
Og klærnar à loðinni löpp
Var ljótt að sjá
þVí var það, að konurnar kepptust
Við kamba og vefstól og rokk
Og prjónuðu litfagran lepp
Eða lítin sokk
þVi kötturinn mátti' ekki koma
Og krækja í börnin smá
þAu urðu að fásína flík
þEim fullorðnu hjá
Og er kveikt var á jólakvöldið
Og kötturin gægðist inn
Stóðu börnin bísperrt og rjóð
Með böggulinn sinn
Hann veifaðI stélinu sterka
Hann stökk og hann klóraðI' og blés
Og var ýmist uppi í dal
Eða úti' um nes
Hann sveimaðI, soltinn og grimmur
Í sárköldum jólasnæ
Og vakti í hjörtunum hroll
Á hverjum bæ
Ef mjálmað var aumlega úti
Var ólukkan samstundis vís
Allir vissu' að hann veiddi menn
En vildi ekki mýs
Hann lagðist á fátæka fólkið
Sem fékk enga nýja spjör
Fyrir jólin - og baslaðI og bjó
Við bágust kjör
Frá því tók hann ætið í einu
Allan þess jólamat
Og át það svo oftast nær sjálft
Ef hann gat
þVí var það, að konurnar kepptust
Við kamba og vefstól og rokk
Og prjónuðu litfagran lepp
Eða lítin sokk
Sum höfðe fengið svuntu
Og sum höfðu fengið skó
Eða eitthvað, sem þótti þarft
En þad var nóg
þVi kisa máti' engan eta
Sem einhverja flíkina hlaut
Hún hvæsti þá heldur ljót
Og hljóp á braut
Hvort enn er hún til, veit ég ekki
En aum yrðI hennar för
Ef allir eignuðust næst
Einhverja spjör
þIð hafið nú kannske í huga
Að hjálpa, ef þörf verður á
Máske enn finnist einhver börn
Sem ekkert fá
Máske, að leitin að þeim sem líða
Af ljósskorti heims um ból
Gefi ykkur góðan dag
Og gleðileg jól
El gato de Navidad
Yo conozco al gato de Navidad
Ese gato era enorme
La gente no sabía de dónde venía
O a dónde iba
Él levantaba sus orejas
Ambas brillantes y ardientes
No era apropiado
Mirar en ellas
Sus garras afiladas como espinas
Sobresalían de su espalda
Y la ropa en su pelaje
Era fea de ver
Por eso, las mujeres competían
Con peines, telares y ruecas
Y tejían coloridas bufandas
O pequeños calcetines
El gato no podía acercarse
Y rascar a los niños pequeños
Ellos se convertían en un desastre
Para los adultos presentes
Y cuando se encendía en la víspera de Navidad
Y el gato entraba
Los niños se quedaban petrificados y rojos
Con su miedo
Él agitaba su cola fuerte
Saltaba, arañaba y soplaba
Ya sea arriba en el valle
O afuera en el promontorio
Él vagaba, solitario y feroz
En la fría noche de Navidad
Y provocaba escalofríos en los corazones
En cada pueblo
Si maullaba tristemente afuera
La desgracia era inminente
Todos sabían que cazaba a los hombres
Pero no quería ratones
Se acercaba a la gente pobre
Que no recibía nuevas prendas
Para Navidad - y rebuscaba y se conformaba
Con lo peor
Desde entonces se comió todo
La comida navideña
Y la comía tan a menudo
Como podía
Por eso, las mujeres competían
Con peines, telares y ruecas
Y tejían coloridas bufandas
O pequeños calcetines
Algunas habían recibido guantes
Y algunas habían recibido zapatos
O algo que parecía necesario
Pero eso era suficiente
El gato no podía comer a nadie
Que recibiera alguna prenda
Ella siseaba bastante feo
Y se escapaba
Si todavía está por ahí, no lo sé
Pero su destino fue triste
Si todos hubieran obtenido
Alguna prenda
Quizás ahora tengan en mente
Ayudar, si es necesario
Quizás aún haya niños
Que no reciban nada
Quizás, buscando a aquellos que sufren
Por la falta de luz en el mundo
Les deseo un buen día
Y una feliz Navidad