Jólakötturinn (the Christmas Cat)
Þið kannizt við jólaköttinn
- sá köttur var griðarstór
Fólk vissi'ekki hvaðan hann kom
Eða hvert hann fór
Hann glennti upp glyrnurnar sinar
Glóandi báðar tvær
Það var ekki heiglum hent
Að horfa í þær
Kamparnir beittir sem broddar
Upp úr bakinu kryppna há
Og klærnar à loðinni löpp
Var ljótt að sjá
Því var það, að konurnar kepptust
Við kamba og vefstól og rokk
Og prjónuðu litfagran lepp
Eða lítin sokk
Þvi kötturinn mátti' ekki koma
Og krækja í börnin smá
Þau urðu að fásína flík
Þeim fullorðnu hjá
Og er kveikt var á jólakvöldið
Og kötturin gægðist inn
Stóðu börnin bísperrt og rjóð
Með böggulinn sinn
Hann veifaði stélinu sterka
Hann stökk og hann klóraði' og blés
Og var ýmist uppi í dal
Eða úti' um nes
Hann sveimaði, soltinn og grimmur
Í sárköldum jólasnæ
Og vakti í hjörtunum hroll
Á hverjum bæ
Ef mjálmað var aumlega úti
Var ólukkan samstundis vís
Allir vissu' að hann veiddi menn
En vildi ekki mýs
Hann lagðist á fátæka fólkið
Sem fékk enga nýja spjör
Fyrir jólin - og baslaði og bjó
Við bágust kjör
Frá því tók hann ætið í einu
Allan þess jólamat
Og át það svo oftast nær sjálft
Ef hann gat
Því var það, að konurnar kepptust
Við kamba og vefstól og rokk
Og prjónuðu litfagran lepp
Eða lítin sokk
Sum höfðe fengið svuntu
Og sum höfðu fengið skó
Eða eitthvað, sem þótti þarft
En þad var nóg
Þvi kisa máti' engan eta
Sem einhverja flíkina hlaut
Hún hvæsti þá heldur ljót
Og hljóp á braut
Hvort enn er hún til, veit ég ekki
En aum yrði hennar för
Ef allir eignuðust næst
Einhverja spjör
Þið hafið nú kannske í huga
Að hjálpa, ef þörf verður á
Máske enn finnist einhver börn
Sem ekkert fá
Máske, að leitin að þeim sem líða
Af ljósskorti heims um ból
Gefi ykkur góðan dag
Og gleðileg jól
El Gato de Navidad
Ustedes conocen al gato de Navidad
- ese gato era enormemente grande
La gente no sabía de dónde venía
o a dónde iba
Él levantaba sus orejas
ambas brillantes y ardientes
No era apropiado para los ojos
mirar en ellas
Sus garras afiladas como espinas
sobresalían de su espalda encorvada
Y las ropas en su pelaje
eran feas de ver
Por eso, las mujeres competían
con peines, telares y ruecas
Y tejían una colorida bufanda
o un pequeño calcetín
Porque el gato no podía acercarse
y arañar a los niños pequeños
Ellos se asustaban de inmediato
ante el adulto
Y cuando se encendía en la víspera de Navidad
y el gato se deslizaba adentro
Los niños se quedaban petrificados y rojos
con su miedo
Él agitaba su fuerte cola
saltaba, arañaba y soplaba
Y estaba ya sea en el valle
o afuera en el promontorio
Él vagaba, solitario y feroz
en la fría víspera de Navidad
Y provocaba escalofríos en los corazones
en cada pueblo
Si maullaba tristemente afuera
la desgracia era inminente
Todos sabían que cazaba a los hombres
pero no quería ratones
Él se abalanzaba sobre la gente pobre
que no recibía nueva ropa
Para Navidad - y se deleitaba y se preparaba
con las peores condiciones
Desde entonces se llevaba la comida
de toda esa cena navideña
Y la comía casi por completo
si podía
Por eso, las mujeres competían
con peines, telares y ruecas
Y tejían una colorida bufanda
o un pequeño calcetín
Algunos habían recibido un pañuelo
y otros habían recibido zapatos
o algo que parecía necesario
pero eso era suficiente
Porque el gato no podía comer a nadie
que no hubiera recibido alguna prenda
Ella siseaba entonces bastante fea
y se iba corriendo
Si todavía está por ahí, no lo sé
Pero sería triste su partida
Si todos obtuvieran al menos
alguna prenda
Quizás ahora tengan en mente
ayudar, si es necesario
Quizás aún haya niños
que no reciban nada
Quizás, buscando a aquellos que sufren
de la oscuridad del mundo en ruinas
Les deseo un buen día
y una feliz Navidad