Aniversário de Sobriedade
Vish, meu cumpadi que fase
Me olho no espelho: Mas, Gustavo, o que fazes?
Cadê as letras? Esqueceu da caneta
Fica só cheirando em cima do CD de bases
Os beatmakers, os melhores do país
E eu só vou pra Jamaica pra acalmar o meu nariz
Mete a venta e não produz
Bye bye Gus, babylon by trevas volume zero, sem luz
Tô sem frases, o que me trazes?
Isso é metanfetamina, a droga dos kamikazes
Precisam de coragem pra poder morrer na guerra
E eu preciso de coragem pra viver fazendo as pazes
Ou quase
Se me der guerra, eu quero mais
O tempo fecha e eu tô de pé chamando temporais
Viciado em caos, na beira do cais
Banquete animado ao bando de animais
Nas dependências da clínica de dependência química
Me deixa quieto aqui na minha, cara
Nas dependências da clínica de dependência química
Gata, mexe aqui na minha cara
Buceta pro homem fraco é que nem cocaine
Dependência é muita treta, reclamar com quem
Vira o centro do rolé, diversão que encarece o kit
Whisky, pó, cigarro, ‘mulé’ e um carro pra Nikity
Tão elevado, complexo de Nietzche
Tá ligado, eu tô ligado sem nexo no beat
É um crime jogar meu tempo fora aqui suando creme
Jogo tudo fora ou me jogo da Pedra do Leme
Falando assim, você quase me assusta
Falando assim, assim falou Zarathustra
Falando assim, não tem como escutar nada
Então, qual é a da parada, quem me busca na Augusta?
Jubileum van Nuchterheid
Vies, mijn maat, wat een fase
Ik kijk in de spiegel: Maar, Gustavo, wat doe je?
Waar zijn de letters? Vergeet je de pen?
Blijf maar snuiven bovenop de basis-CD's
De beatmakers, de besten van het land
En ik ga alleen naar Jamaica om mijn neus te kalmeren
Steek je neus erin en produceer niet
Doei doei Gus, Babylon bij duisternis volume nul, zonder licht
Ik heb geen zinnen, wat breng je mee?
Dit is methamfetamine, de drug van de kamikazes
Je hebt moed nodig om te kunnen sterven in de oorlog
En ik heb moed nodig om te leven en het goed te maken
Of bijna
Als je me oorlog geeft, wil ik meer
De lucht betrekt en ik sta rechtop, roep stormen
Verslaafd aan chaos, aan de rand van de kade
Een levendig feest voor een stel dieren
In de afkickkliniek voor verslaving
Laat me hier maar met rust, man
In de afkickkliniek voor verslaving
Meisje, kom hier bij me
Een kut voor de zwakke man is als cocaïne
Verslaving is veel gedoe, klagen bij wie?
Wordt het middelpunt van het feest, plezier dat de boel duur maakt
Whisky, poeder, sigaret, ‘meisje’ en een auto voor Nikity
Zo hoog, complex van Nietzsche
Snap je, ik snap het zonder logica op de beat
Het is een misdaad om mijn tijd hier te verdoen met zweten
Ik gooi alles weg of spring van de Pedra do Leme
Zo praten, je maakt me bijna bang
Zo praten, zo sprak Zarathustra
Zo praten, je kunt niets meer horen
Dus, wat is het met de zaak, wie zoekt me op de Augusta?
Escrita por: Black Alien, Papatinho