Routa
Syksy kuin ikuisuus;
ruskaa joka ei lopu koskaan
Iäisyyden odotin talven tuloa,
seppeleen valkean
maahan laskevan
Lopulta jäätynyt sade peitti maan
ja lumi hautasi minut alleen
Nyt kuu piirtää varjoni hankeen,
paljastaen arvet pakkasen,
roudan repimät vanhat haavat
Lapsi tuhansien jäätyneiden järvien maan
saapuvaksi odottaa
viimeistä aamuaan
Vaikka aurinko jo nousi
ja valossa kylpee maa,
jää minussa ei murru
sillä sisälläni on vain pimeää ja kylmää
Kylmää…
Routa
Otoño como la eternidad;
rojizo que nunca termina
Esperaba la llegada del invierno eterno,
la corona blanca
cayendo sobre la tierra
Finalmente la lluvia congelada cubrió la tierra
y la nieve me enterró
Ahora la luna dibuja mi sombra en la nieve,
descubriendo las cicatrices del frío,
las viejas heridas desgarradas por la helada
El niño espera
la llegada de la tierra de los miles de lagos congelados
su última mañana
Aunque el sol ya ha salido
y la tierra se baña en luz,
el hielo dentro de mí no se rompe
porque dentro de mí solo hay oscuridad y frío
Frío...
Escrita por: Tuomas Saukkonen