A Song For My Weakness
I embrace
The depths of oblivion
I am engaged to the escapeable end
The void that once was a strenght
Consuming and fearce
Became too intense
Destructive
I behold the days that are numbered
In my perdiction
The end has been forseen
I am unable to accept
This failure
As weak as I am
I have no strenght
In me
To pretend
The throne that once
Marked my strenght
Is now a token
Of My failure
Een Lied Voor Mijn Zwakte
Ik omarm
De diepten van de vergetelheid
Ik ben verloofd met het ontsnapbare einde
De leegte die ooit een kracht was
Verslindend en woest
Is te intens geworden
Destructief
Ik aanschouw de dagen die geteld zijn
In mijn voorspelling
Het einde is voorzien
Ik kan dit niet accepteren
Deze mislukking
Zo zwak als ik ben
Heb ik geen kracht
In mij
Om te doen alsof
De troon die ooit
Mijn kracht markeerde
Is nu een symbool
Van mijn mislukking