Tragische smeekgebeden, sterker dan de strijd, wie zal het zijn die Iothra bevrijd? (Lamentations without an end, who can save him from this doom)
In de kerkers diep onder de grond
Scheeuwde hij het uit naar God,
Maar alles was verloren,
Zijn voeten waren al reeds verrot.
Iothra was gedoemd te branden,
Voor aller eeuwigheden,
Een machtig man was hij geweest,
Maar nu slechts brandde zijn vlees.
De ziel verkocht aan het kwaad,
Dat zal voor eeuwig zijn,
De laatste daad.
Gekozen voor het kwaad van satan,
En altijd zal hij branden dan.
Wijk niet af van het pad,
Het pad van De Keizer.
En denk niet: 'Ik ben wijzer'
Denk aan de gedoemde,
Denk aan de ziel,
Van een oprechte sterveling,
Diep verzeild in de dikke sneeuw.
Door een schoonheid in de duisternis,
Diep in zijn angst had hij zich vergist,
Verkocht was zijn ziel,
Totdat Iothra viel...
Súplicas trágicas, más fuertes que la lucha, ¿quién podrá salvar a Iothra de esta condena?
En las mazmorras profundas bajo tierra
Gritaba hacia Dios,
Pero todo estaba perdido,
Sus pies ya estaban podridos.
Iothra estaba condenado a arder,
Por toda la eternidad,
Había sido un hombre poderoso,
Pero ahora solo su carne ardía.
El alma vendida al mal,
Eso será por siempre,
El último acto.
Elegido por el mal de Satanás,
Y siempre arderá entonces.
No te desvíes del camino,
El camino del Emperador.
Y no pienses: 'Soy más sabio'
Pensa en el condenado,
Pensa en el alma,
De un ser humano sincero,
Profundamente atrapado en la densa nieve.
Por una belleza en la oscuridad,
Profundamente en su miedo se había equivocado,
Vendida estaba su alma,
Hasta que Iothra cayó...