Barcelona
De 30ste verdieping was voor mij niet hoog genoeg
Ik keek uit over de stad, over het water
Ik zocht naar iets van jou, maar vond alleen iets van mezelf
Het zei me niets, dat was voor later
Ik zat in parc guell
Tussen gaudi's mozaeken
Zo gebroken en zo bont en blauw
Als alles in mijn hoofd en in mijn hart
De ramblas op en neer, ik hoorde wel muziek
Maar ik wist dat die voorgoed veranderd was
En er was niets in barcelona, niets in barcelona
Er was niets in barcelona, niets in barcelona
Meer dan eens dacht ik dat ik je zag in deze stad
Dat je ergens heel even op me wachtte
Aan een tafel in het midden, maar toen ik goed keek was er niets
Een visioen breekt zo in twee bij een gedachte
Ik at op straat
En dronk door diepe dalen
Liet me rijden door de stad
Langs de hoeren en de kroegen en de havens
Van noord naar zuid, en nergens iets te halen
En ik wist dat ik voorgoed veranderd was
En er was niets in barcelona, niets in barcelona
Er was niets in barcelona, niets in barcelona
Ooit kom ik terug
Ga ik picasso achterna
De harde rake streken
Van een zinderend penseel
Een herinnering vooraf
De herinnering aan jou
Aan hoe je er niet was
En hoe je er nooit komen zou
Geschilderd in jouw favoriete geel
Dan is er iets in barcelona, iets in barcelona
Er was niets in barcelona, niets in barcelona
Barcelona
El piso 30 no era lo suficientemente alto para mí
Miraba la ciudad, el agua
Buscaba algo tuyo, pero solo encontraba algo mío
No significaba nada, eso sería para después
Estaba en el Parque Güell
Entre los mosaicos de Gaudí
Tan destrozado y tan colorido
Como todo en mi cabeza y en mi corazón
Caminaba por las Ramblas, escuchaba música
Pero sabía que todo había cambiado para siempre
Y no había nada en Barcelona, nada en Barcelona
No había nada en Barcelona, nada en Barcelona
Más de una vez pensé que te veía en esta ciudad
Que esperabas por mí en algún lugar por un instante
En una mesa en el centro, pero al mirar bien no había nada
Una visión se deshace en dos con un pensamiento
Comía en la calle
Y bebía en profundos valles
Me dejaba llevar por la ciudad
Pasando por las prostitutas, los bares y los puertos
De norte a sur, sin encontrar nada
Y sabía que había cambiado para siempre
Y no había nada en Barcelona, nada en Barcelona
No había nada en Barcelona, nada en Barcelona
Algún día volveré
Seguiré los pasos de Picasso
Los trazos duros y certeros
De un pincel vibrante
Un recuerdo previo
El recuerdo de ti
De cómo no estabas allí
Y de cómo nunca llegarías
Pintado en tu amarillo favorito
Entonces habrá algo en Barcelona, algo en Barcelona
No había nada en Barcelona, nada en Barcelona