395px

5 Minutos

Bluatschink

5 Minuta

I måch die Tür zua hinter mir.
Sie fållt i's Schloß und i steah alloa auf dem weißa Gång. Und i siech nur des Bild vur mir:
Dia Hånd, die mi so oft g'schtreichelt håt, isch iatz so schwåch, der blick so bång.
Ma saht: du schåffsch es wieder, isch doch klår.
Jedoch des schlimmschte bei dem Åbschied wår
der Gedanke: Wås wAr ... wås war wenn

Du, wås sei schofünf Minuta, fünf Minuta gege d'EwigkeiT!
Und doch tat ma für fünf Minuta manchmål ålles geba, wenn ma sie blos hat
Jåhr für Jåhr nimmt ma går nix wåhr, doch auf oamål wird dir klår, so klår!
Då sei auf oamål fünf Minuta ... a gånze Ewigkeit!

I måch die Tür zua hinter mir.
I steig i's Auto und Start, doch då fållt mir auf oamål in:
Hå'n i denn "Pfiat di" gsaht zu dir?
Und i denk mir wås sölls, wo i doch so in Eile bin!
I leg da Gång in und fåhr luas - na klår.
Doch wås mir går Koa Ruah glåt håt, des wår
der Gedanke wås war, ... wås war, wenn?

Und so viel nimmt ma sich no vir und so viel håt ma no zum tia!
Möchtasch lång scho mit am Menscha reda, doch du woasch it wenn und wia!
Auf oamål wirsch du gånz, gånz ruhig, auf oamål wirsch du gånz, gånz still.
Und då hörsch du in dir a leise Stimme in dir, dia dir oafåch såga will

5 Minutos

Cierro la puerta detrás de mí.
Se cierra con llave y me quedo solo en el pasillo blanco. Y solo veo la imagen frente a mí:
Tu mano, que tantas veces me acarició, ahora está débil, la mirada tan asustada.
Dicen: lo lograrás de nuevo, está claro.
Sin embargo, lo peor en la despedida fue
el pensamiento: ¿Qué hubiera sido... qué hubiera sido si

Tú, en solo cinco minutos, cinco minutos contra la eternidad!
Y sin embargo, a veces haríamos cualquier cosa por cinco minutos, si tan solo los tuviéramos.
Año tras año no nos damos cuenta de nada, pero de repente te das cuenta, tan claro, tan claro!
Entonces de repente son cinco minutos... ¡toda una eternidad!

Cierro la puerta detrás de mí.
Subo al auto y arranco, pero de repente me doy cuenta:
¿Te dije adiós?
Y pienso ¿qué importa, si estoy tan apurado!
Pongo la marcha y acelero - claro.
Pero lo que realmente me ha quitado la paz, fue
el pensamiento ¿qué hubiera sido... qué hubiera sido si?

Y uno se preocupa tanto y uno tiene tanto por hacer aún!
Hace tiempo que querías hablar con una persona, pero no sabes cuándo ni cómo!
De repente estás completamente, completamente tranquilo, de repente estás completamente, completamente callado.
Y entonces escuchas una voz suave en tu interior, que simplemente quiere decirte