395px

Rastros Profundos

Bluatschink

Då bleiba Spura

Manchmål, då riachsch nur an Duft aus vergångner Zeit
und dånn steigt aus der Gruft der Vergångaheit
a Gschicht in Dei Hira, dia isch so lång her

Manchmål, då hörsch Du a Liad und dånn wird Dir klår
dass des, wås Dir gråd passiert, scho amål so wår
Zum Glück isch des meischtens dånn so wunderbår

Leider kinnt manchmål gånz aus'm tiafschta Grund
so a kloanes Stück Trauer - scheinbår ohne Grund
Gånz egal, ob då Schmerz wår oder Harmonie
eppas bleibt gånz tiaf dinna

Då bleiba Spura
Då bleiba Spura tiaf in Dir
Und åll dia Spura
zoachna a Muschter tiaf in Dir

Des Di präga wird, des ma nia verliert
Und des Di plåga ko, des Di tråga ko
Då bleiba Spura
Då bleiba Spura gånz, gånz tiaf in Dir

Jed'smål, wenn d'Seele im Flug auf der Kippe steaht
jedesmål, wenn Dei Herz aus der Deckung geaht
kånn guat geah, kånn schlecht geah
die Erinnerung bleibt

Såg, wem bisch Du begegnet, håsch Di overtraut?
Und wånn håt Dir des Schicksål mål a Wunde khaut?
Doch vor ållem såg, wånn der Himmel offa wår
des wersch nia mehr verliera

Kånn scho sei, dass so manche Spur
auf meiner Seele a bissle nårbig wird
Wichtig isch, dass des Muster då auf meiner Seele
grenzenlos fårbig wird

Woasch Du no Dein erschta Kuss
und dia Träna gånz am Schluss?
Woasch Du no des erschte Kind
woasch Du, wia a Träne rinnt?
Wia Dei erschter Schualtåg wår
gånz verregnet, sunnaklår?
Gånz vom Schicksål unbeschrieba
isch no nia a Herz geblieba

Rastros Profundos

A veces, solo hueles el aroma del tiempo pasado
y luego emerge de la tumba del pasado
una historia en tu corazón, que fue hace tanto tiempo

A veces escuchas una canción y luego te das cuenta
de que lo que acaba de pasarte ya era cierto
Afortunadamente, la mayoría de las veces es tan maravilloso

Lamentablemente, a veces desde lo más profundo
surge un pequeño pedazo de tristeza, aparentemente sin razón
No importa si era dolor o armonía
algo permanece muy adentro

Quedan rastros
Quedan rastros profundamente en ti
Y todos esos rastros
forman un patrón profundo en ti

Lo que te marca, lo que nunca se pierde
Y lo que puede atormentarte, lo que puedes soportar
Quedan rastros
Quedan rastros muy, muy profundos en ti

Cada vez que el alma está en la cuerda floja
cada vez que tu corazón se expone
puede ser bueno, puede ser malo
el recuerdo permanece

Dime, ¿a quién has conocido, te has confiado?
¿Y cuándo te ha herido el destino alguna vez?
Pero sobre todo, cuando el cielo estaba abierto
eso nunca más lo perderás

Puede ser que algunas huellas
en mi alma se vuelvan un poco ásperas
Lo importante es que ese patrón en mi alma
se vuelva infinitamente colorido

¿Recuerdas tu primer beso?
¿Y las lágrimas al final?
¿Recuerdas tu primer hijo?
¿Recuerdas cómo una lágrima cae?
¿Cómo fue tu primer día de escuela?
¿Totalmente lluvioso, soleado?
Totalmente sin descripción por el destino
nunca ha quedado un corazón