Kaspar
Kaspar, kloanes Kind, gruaßer Månn
du woasch it, wås du bisch
Kaspar, des Leba spielt mit ins
Kaspar, woher du kimmsch, wohin du geahsch
ob du des jemåls versteahsch
Kaspar, des Leba spielt mit ins
Kaspar, du wårsch kloa und hilflos, ausgeliefert
Deine Åuga håba gfrågt: "Wås passiert denn iatz mit mir?"
Koa Åntwort, koa Streichla, gånz alloa
Und dei Herz håt wårmes Leba gsuacht, Liebe gsuacht
So viele Stunda gånz alloa und koane Sunnastråhla
dia a Kinderlåcha auf dei Seela måla
Kaspar, es sei heind no so viel Kinderstimma
dia scho numma låcha könna, stumm vur Schmerza sei
Sie wölla begreifa, gånz alloa
Doch då isch koa Hånd dia hilft, koa Blick der hoalt
Es sött in jeder Kindernåcht a Liacht der Liebe geba
mit dem ma tånza kånn dem Tåg entgega
Kaspar
Kaspar, niño pequeño, hombre grande
no sabes lo que eres
Kaspar, la vida juega con nosotros
Kaspar, de dónde vienes, a dónde vas
si alguna vez entenderás
Kaspar, la vida juega con nosotros
Kaspar, eras pequeño y desamparado, indefenso
Tus ojos preguntaban: '¿Qué me está pasando ahora?'
Sin respuesta, sin caricias, completamente solo
Y tu corazón buscaba un cálido amor, buscaba amor
Tantas horas completamente solo y sin rayos de sol
pintando risas de niños en tu alma
Kaspar, hoy todavía hay tantas voces de niños
que ya no pueden reír, calladas por el dolor
Quieren entender, completamente solos
Pero no hay una mano que ayude, una mirada que sostenga
Debería haber en cada noche de niños una luz de amor
con la que se pueda bailar hacia el día