Workingman’s Blues #2
There's an evenin' haze settlin' over town
Starlight by the edge of the creek
The buyin' power of the proletariat's gone down
Money's gettin' shallow and weak
Well, the place I love best is a sweet memory
It's a new path that we trod
They say low wages are a reality
If we want to compete abroad
My cruel weapons have been put on the shelf
Come sit down on my knee
You are dearer to me than myself
As you yourself can see
While I'm listening to the steel rails hum
Got both eyes tight shut
Just sitting here trying to keep the hunger from
Creeping it's way into my gut
Chorus:
Meet me at the bottom, don't lag behind
Bring me my boots and shoes
You can hang back or fight your best on the frontline
Sing a little bit of these workingman's blues
Well, I'm sailin' on back, ready for the long haul
Tossed by the winds and the seas
I'll drag 'em all down to hell and I'll stand 'em at the wall
I'll sell 'em to their enemies
I'm tryin' to feed my soul with thought
Gonna sleep off the rest of the day
Sometimes no one wants what we got
Sometimes you can't give it away
Now the place is ringed with countless foes
Some of them may be deaf and dumb
No man, no woman knows
The hour that sorrow will come
In the dark I hear the night birds call
I can feel a lover's breath
I sleep in the kitchen with my feet in the hall
Sleep is like a temporary death
(chorus)
Well, they burned my barn, and they stole my horse
I can't save a dime
I got to be careful, I don't want to be forced
Into a life of continual crime
I can see for myself that the sun is sinking
How I wish you were here to see
Tell me now, am I wrong in thinking
That you have forgotten me?
Now they worry and they hurry and they fuss and they fret
They waste your nights and days
Them I will forget
But you I'll remember always
Old memories of you to me have clung
You've wounded me with your words
Gonna have to straighten out your tongue
It's all true, everything you've heard
(chorus)
In you, my friend, I find no blame
Wanna look in my eyes, please do
No one can ever claim
That I took up arms against you
All across the peaceful sacred fields
They will lay you low
They'll break your horns and slash you with steel
I say it so it must be so
Now I'm down on my luck and I'm black and blue
Gonna give you another chance
I'm all alone, I'm expecting you
To lead me off in a cheerful dance
I got a brand new suit and a brand new wife
I can live on rice and beans
Some people never worked a day in their life
Don't know what work even mean
Blues van de Arbeider #2
Er hangt een avondnevel over de stad
Sterrenlicht aan de rand van de beek
De koopkracht van de arbeiders is gedaald
Het geld wordt oppervlakkig en zwak
Nou, de plek die ik het meest liefheb is een zoete herinnering
Het is een nieuw pad dat we bewandelen
Ze zeggen dat lage lonen de realiteit zijn
Als we willen concurreren in het buitenland
Mijn wrede wapens zijn op de plank gelegd
Kom bij me zitten op mijn knie
Je bent dierbaarder voor me dan ikzelf
Zoals je zelf kunt zien
Terwijl ik luister naar het zoemen van de stalen rails
Heb ik beide ogen stevig dicht
Gewoon hier zitten en proberen de honger te weerhouden
Die zich een weg naar mijn buik probeert te banen
Refrein:
Ontmoet me onderaan, blijf niet achter
Breng me mijn laarzen en schoenen
Je kunt achterblijven of je best doen aan het front
Zing een beetje van deze arbeidersblues
Nou, ik zeil weer terug, klaar voor de lange rit
Gegooid door de winden en de zeeën
Ik zal ze allemaal naar de hel slepen en ze tegen de muur zetten
Ik zal ze aan hun vijanden verkopen
Ik probeer mijn ziel te voeden met gedachten
Ga de rest van de dag slapen
Soms wil niemand wat we hebben
Soms kun je het niet weggeven
Nu is de plek omringd door talloze vijanden
Sommigen van hen zijn misschien doof en stom
Geen man, geen vrouw weet
Het uur waarop het verdriet zal komen
In de duisternis hoor ik de nacht vogels roepen
Ik voel de adem van een geliefde
Ik slaap in de keuken met mijn voeten in de hal
Slapen is als een tijdelijke dood
(refrein)
Nou, ze hebben mijn schuur verbrand en mijn paard gestolen
Ik kan geen cent sparen
Ik moet voorzichtig zijn, ik wil niet gedwongen worden
In een leven van voortdurende misdaad
Ik kan zelf zien dat de zon ondergaat
Hoe ik wou dat je hier was om het te zien
Zeg me nu, heb ik het mis om te denken
Dat je me vergeten bent?
Nu maken ze zich zorgen en haasten ze zich en piekeren ze
Ze verspillen je nachten en dagen
Die zal ik vergeten
Maar jou zal ik altijd herinneren
Oude herinneringen aan jou hebben zich aan me vastgeklampt
Je hebt me gewond met je woorden
Ik moet je tong rechtzetten
Het is allemaal waar, alles wat je gehoord hebt
(refrein)
In jou, mijn vriend, vind ik geen schuld
Wil je in mijn ogen kijken, doe dat gerust
Niemand kan ooit beweren
Dat ik de wapens tegen jou heb opgepakt
Over de vredige heilige velden
Zullen ze je neerleggen
Ze zullen je hoorns breken en je met staal snijden
Ik zeg het zo, dus het moet zo zijn
Nu heb ik pech en ben ik blauw en zwart
Ik ga je nog een kans geven
Ik ben helemaal alleen, ik verwacht jou
Om me mee te nemen in een vrolijke dans
Ik heb een gloednieuw pak en een gloednieuwe vrouw
Ik kan leven op rijst en bonen
Sommige mensen hebben nooit een dag in hun leven gewerkt
Weten niet eens wat werk betekent