Chimes of Freedom
Far between sundown's finish an' midnight's broken toll
We ducked inside the doorway, thunder crashing
As majestic bells of bolts struck shadows in the sounds
Seeming to be the chimes of freedom flashing
Flashing for the warriors whose strength is not to fight
Flashing for the refugees on the unarmed road of flight
An' for each an' ev'ry underdog soldier in the night
An' we gazed upon the chimes of freedom flashing.
Through the city's melted furnace, unexpectedly we watched
With faces hidden while the walls were tightening
As the echo of the wedding bells before the blowin' rain
Dissolved into the bells of the lightning
Tolling for the rebel, tolling for the rake
Tolling for the luckless, the abandoned an' forsaked
Tolling for the outcast, burnin' constantly at stake
An' we gazed upon the chimes of freedom flashing.
Through the mad mystic hammering of the wild ripping hail
The sky cracked its poems in naked wonder
That the clinging of the church bells blew far into the breeze
Leaving only bells of lightning and its thunder
Striking for the gentle, striking for the kind
Striking for the guardians and protectors of the mind
An' the unpawned painter behind his rightful time
An' we gazed upon the chimes of freedom flashing.
In the wild cathedral evening the rain unraveled tales
For the disrobed faceless forms of no position
Tolling for the tongues with no place to bring their thoughts
All down in taken-for-granted situations
Tolling for the deaf an' blind, tolling for the mute
For the mistreated, mateless mother, the mistitled prostitute
For the misdemeanor outlaw, chased an' cheated by pursuit
An' we gazed upon the chimes of freedom flashing.
Even though a cloud's white curtain in a far-off corner flashed
An' the hypnotic splattered mist was slowly lifting
Electric light still struck like arrows, fired but for the ones
Condemned to drift or else be kept from drifting
Tolling for the searching ones, on their speechless, seeking trail
For the lonesome-hearted lovers with too personal a tale
An' for each unharmful, gentle soul misplaced inside a jail
An' we gazed upon the chimes of freedom flashing.
Starry-eyed an' laughing as I recall when we were caught
Trapped by no track of hours for they hanged suspended
As we listened one last time an' we watched with one last look
Spellbound an' swallowed 'til the tolling ended
Tolling for the aching ones whose wounds cannot be nursed
For the countless confused, accused, misused, strung-out ones an' worse
An' for every hung-up person in the whole wide universe
An' we gazed upon the chimes of freedom flashing.
Klokken van Vrijheid
Ver weg tussen de zonsondergang en de gebroken klok van middernacht
Doken we binnen in de deuropening, donder die knalde
Terwijl majestueuze klokken van bliksem schaduwen sloegen in de geluiden
Lijkend op de klokken van vrijheid die flitsten
Flitsend voor de krijgers wiens kracht niet is om te vechten
Flitsend voor de vluchtelingen op de ongewapende vluchtweg
En voor elke onderdrukte soldaat in de nacht
En we keken naar de klokken van vrijheid die flitsten.
Door de gesmolten oven van de stad, onverwachts keken we toe
Met verborgen gezichten terwijl de muren zich aanspanden
Terwijl de echo van de huwelijksklokken voor de komende regen
Oploste in de klokken van de bliksem
Belt voor de rebel, belt voor de schoffie
Belt voor de ongelukkigen, de verlaten en verwaarloosden
Belt voor de verstotene, constant brandend op de brandstapel
En we keken naar de klokken van vrijheid die flitsten.
Door de gekke mystieke hamerslag van de woeste, scheurende hagel
Barstte de lucht zijn gedichten in naakte verwondering
Dat het geklingel van de kerkklokken ver weg in de bries blies
En alleen de klokken van de bliksem en zijn donder achterliet
Slaand voor de zachtaardige, slaand voor de vriendelijke
Slaand voor de bewakers en beschermers van de geest
En de ongepawned schilder achter zijn rechtmatige tijd
En we keken naar de klokken van vrijheid die flitsten.
In de wilde kathedraalavond ontvouwde de regen verhalen
Voor de ontklede, gezichtsloze vormen zonder positie
Belt voor de tongen zonder plek om hun gedachten te brengen
Allemaal in als vanzelfsprekend beschouwde situaties
Belt voor de dove en blinde, belt voor de stomme
Voor de mishandelde, alleenstaande moeder, de verkeerd getitelde prostituee
Voor de misdrijf-outlaw, achtervolgd en bedrogen door de jacht
En we keken naar de klokken van vrijheid die flitsten.
Ook al flitste het witte gordijn van een wolk in een verre hoek
En de hypnotiserende gespetterde mist werd langzaam opgetild
Elektrisch licht sloeg nog steeds als pijlen, afgevuurd maar voor degenen
Veroordeeld om te drijven of anders tegen te houden van drijven
Belt voor de zoekenden, op hun spraakloze, zoekende pad
Voor de eenzame geliefden met een te persoonlijk verhaal
En voor elke onschuldige, zachtaardige ziel die verkeerd geplaatst is in een gevangenis
En we keken naar de klokken van vrijheid die flitsten.
Sterrenogen en lachend herinner ik me toen we gevangen waren
Vastgezet door geen spoor van uren, want ze hingen in de lucht
Terwijl we nog één laatste keer luisterden en met één laatste blik keken
Betoverd en verslonden totdat het bellen eindigde
Belt voor de pijnlijke, wiens wonden niet kunnen worden verzorgd
Voor de talloze verwarrende, beschuldigde, misbruikte, verslaafde en ergere
En voor elke vastgelopen persoon in het hele wijde universum
En we keken naar de klokken van vrijheid die flitsten.