't Hundjen
Op ne mooien winterdag an 't ende van 't jaor
Had vader Theet veur ziene jongs een hundjen met ebrach
Zon mietereg klein dierken met een eigenwieze snoet
Waor ze allemaole stapelgek op wazzen
't Hundjen wodden aoveral met naortoo e-slopt
Van binnen weer naor buten, van 'n taofel naor 'n stool
En 's nachts kreeg dat dierken dan ok gaar gin rost
Dan sleep e um beurten bi-j de jongs in 't nos
Op zekeren dag mos onzen Jan weer naor 't huusken hen
Zo as altied nam e weer dat hundjen met zich met
't Dierken zat gemeudelek op 't knee van onzen Jan
Te genieten van de loch wiet oet de pleeje kwam
Hee strek 't mooie dierken nog 's deur de lange heure
Kammeraode zollen ze al ze laeven blieven
Maor toen Jensken alle andacht veur zichzellef neudeg had
Schot 't hundjen tussen ziene kleine blote bene deur in 't depe gat
Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee
En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen
Ach, leed, wee, ze waren met eur twee
En noo kik e heel alleneg naor benee
Klots, klats klee, schot 't hundjen in de plee
En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen
Van den hond gin spoor, Jensken was toch klaor
Dus den dekkel ging der op
'n Anderen dag hef vader Theet met alle ziene zons
Rond e-kekken um te zeen waor of e wal neet was
't Veld wier af ezoch, kleinen Jan den deed ok met
Hee had zich zellef toch belaofd te zollen zwiegen
Een klein jaor later bi-j 't scheppen van de ale
Kwam 't arme dierken zomaor baoven drieven
Vader Theet begrep opens de volle umvang van 't leed
En de volle, volle traone van onzen kleinen Jan
't Little Dog
On a beautiful winter day at the end of the year
Dad Theet got a little dog for his boys
Such a tiny little creature with a quirky snout
They were all completely crazy about it
The little dog would run everywhere, always getting into trouble
From inside to outside, from a table to a stool
And at night that little creature wouldn’t even rest
It would take turns being with the boys in bed
One day our Jan had to go back home again
As always, he took that little dog with him
The creature was comfortably sitting on Jan's knee
Enjoying the warmth from the blanket that came
He stretched that pretty little thing through the long hours
They could have stayed there forever
But when Jensken wanted all the attention for himself
The little dog got stuck between his little bare legs in the deep hole
Splash, splat, yikes, the dog fell in the toilet
And little Jan couldn’t say a word
Oh, what a shame, it was just the two of them
And now he’s looking all alone down there
Splash, splat, yikes, the dog fell in the toilet
And little Jan couldn’t say a word
No trace of the dog, Jensken was still fine
So the lid went down
The next day Dad Theet with all his sons
Gathered around to see if he was still there
The field was searched, little Jan did too
He had promised himself to keep quiet
A year later at the digging of the ale
The poor little creature just came up three times
Dad Theet suddenly understood the full extent of the grief
And the full, full tears of our little Jan