't Hundjen
Op ne mooien winterdag an 't ende van 't jaor
Had vader Theet veur ziene jongs een hundjen met ebrach
Zon mietereg klein dierken met een eigenwieze snoet
Waor ze allemaole stapelgek op wazzen
't Hundjen wodden aoveral met naortoo e-slopt
Van binnen weer naor buten, van 'n taofel naor 'n stool
En 's nachts kreeg dat dierken dan ok gaar gin rost
Dan sleep e um beurten bi-j de jongs in 't nos
Op zekeren dag mos onzen Jan weer naor 't huusken hen
Zo as altied nam e weer dat hundjen met zich met
't Dierken zat gemeudelek op 't knee van onzen Jan
Te genieten van de loch wiet oet de pleeje kwam
Hee strek 't mooie dierken nog 's deur de lange heure
Kammeraode zollen ze al ze laeven blieven
Maor toen Jensken alle andacht veur zichzellef neudeg had
Schot 't hundjen tussen ziene kleine blote bene deur in 't depe gat
Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee
En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen
Ach, leed, wee, ze waren met eur twee
En noo kik e heel alleneg naor benee
Klots, klats klee, schot 't hundjen in de plee
En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen
Van den hond gin spoor, Jensken was toch klaor
Dus den dekkel ging der op
'n Anderen dag hef vader Theet met alle ziene zons
Rond e-kekken um te zeen waor of e wal neet was
't Veld wier af ezoch, kleinen Jan den deed ok met
Hee had zich zellef toch belaofd te zollen zwiegen
Een klein jaor later bi-j 't scheppen van de ale
Kwam 't arme dierken zomaor baoven drieven
Vader Theet begrep opens de volle umvang van 't leed
En de volle, volle traone van onzen kleinen Jan
'El perrito'
En un hermoso día de invierno al final del año
El padre Theet trajo un perrito para sus hijos
Era una pequeña criatura traviesa con una actitud propia
Por la que todos estaban locos
El perrito se metía en todas partes
De adentro hacia afuera, de la mesa a la silla
Y por la noche ese animalito no descansaba
Se turnaba durmiendo con los niños en la nariz
Un día, nuestro Jan tuvo que ir al baño
Como siempre, llevó consigo al perrito
La criatura estaba cómodamente en la rodilla de nuestro Jan
Disfrutando del aire que venía del baño
Él acarició al hermoso animal a través de su largo pelaje
Serían camaradas por el resto de sus vidas
Pero cuando Jensken necesitaba toda la atención para sí mismo
El perrito se deslizó entre sus pequeñas piernas desnudas en el agujero profundo
¡Plof, plaf, pum, el perrito cayó en el baño!
Y el pequeño Jan no se atrevió a decir nada
¡Ay, dolor, estaban solos los dos!
Y ahora él miraba hacia abajo completamente solo
¡Plof, plaf, pum, el perrito cayó en el baño!
Y el pequeño Jan no se atrevió a decir nada
Del perro no había rastro, Jensken ya estaba listo
Así que la tapa se cerró
Otro día, el padre Theet con todos sus hijos
Registraron todo para ver si estaba o no allí
El campo fue buscado, el pequeño Jan también ayudó
Se había prometido a sí mismo guardar silencio
Un año después, al cavar la zanja
El pobre animalito apareció flotando de repente
El padre Theet comprendió de repente la magnitud completa del dolor
Y las lágrimas completas, completas de nuestro pequeño Jan