De laatste trein (Een vrije Brel vertaling)
Ze drijven zoals wrakhout op een stille oceaan
De stroming en de wind alleen bepaaldt waarheen zij gaan
Ze vechten nergens tegen en ze willen niemand zijn
Ik zie ze staan ze wachten
Op de laatste trein
Ooit waren zij de schepen die met zilver overladen
De stormen overwonnen op de terugreis naar de haven
Totdat zij op de klippen van de liefde stukgeslagen zijn
Nu doden ze de tijd en wachten op de laatste trein
Degene die hen zal bevrijden is niet ver meer hier vandaan
Het is een zwarte prins van ijzer met een hart zo koud als staal
Ze zullen hem omhelzen en als dan het licht verdwijnt
Zijn ze meegenomen door de laatste trein
Ik ken niet hun verleden maar ik ken wel het gevoel
Het lege voortbewegen zonder denken,zonder doel
Misschien heb ik geluk gehad,misschien had ik ook minder pijn
Ik ken alleen maar de gedachte
Aan de laatste trein
Ik zie de tijd voorbijgaan op een leeggewaaid perron
Het is nu bijna middernacht en stil in dit station
Ik laat ze achter mij de doden,de doden die nog levend zijn
Ik hoor hem in de verte
Daar komt
De laatste trein
El último tren (Una traducción libre de Brel)
Se desplazan como restos a la deriva en un océano tranquilo
Solo la corriente y el viento determinan su rumbo
No luchan contra nada y no quieren ser nadie
Los veo parados, esperando
El último tren
Una vez fueron barcos cargados de plata
Que vencieron las tormentas en el regreso al puerto
Hasta que se destrozaron en los acantilados del amor
Ahora matan el tiempo y esperan el último tren
Quien los liberará no está lejos de aquí
Es un príncipe negro de hierro con un corazón tan frío como el acero
Lo abrazarán y cuando la luz se desvanezca
Serán llevados por el último tren
No conozco su pasado, pero sí conozco el sentimiento
El vacío de avanzar sin pensar, sin un objetivo
Quizás he tenido suerte, quizás también he tenido menos dolor
Solo conozco el pensamiento
Del último tren
Veo el tiempo pasar en un andén vacío
Ya casi es medianoche y silencio en esta estación
Dejo atrás a los muertos, los muertos que aún están vivos
Lo escucho a lo lejos
Ahí viene
El último tren