395px

De los Caracoles

Stef Bos

De Slakken

Ze kruipen als slakken door marmeren zalen
Ze laten een spoor na van kleverig slijm
Ze slijmen met mensen op dure recepties
En zeggen te vaak hoe geweldig ze zijn

Ze buigen en kruipen voor alles dat macht heeft
Ze geven hun kaartje met naam en adres
Ze hebben geen doel maar ze hebben een middel
Ze gaan over lijken, ze willen sukses

Ze hebben te kort in de spiegel gekeken
Ze zijn overtuigd van hun grote talent
Ze kunnen zich netjes als hoeren verkopen
Ze raakten met stijl aan de leugen gewend

Hoe ouder ze worden, hoe meer ze verzuren
Gezichten gedompeld in pure azijn
En na de finale vertellen hun graven :
Hier liggen de slakken
Gestikt in hun slijm
Gestikt in hun slijm
Gestikt in hun slijm

Hoe ouder ze worden, hoe meer ze verzuren
Gezichten gedompeld in pure azijn
En na de finale vertellen hun graven :
Hier liggen de slakken
Gestikt in hun slijm
Gestikt in hun slijm
Gestikt in hun slijm

De los Caracoles

Ellos se arrastran como caracoles por salones de mármol
Dejan un rastro de babosa pegajosa
Se arrastran con la gente en recepciones caras
Y se jactan demasiado de lo increíbles que son

Se inclinan y arrastran ante todo lo que tiene poder
Entregan su tarjeta con nombre y dirección
No tienen un objetivo pero sí un medio
Pasan por encima de cadáveres, quieren éxito

No se han mirado lo suficiente en el espejo
Están convencidos de su gran talento
Pueden venderse con elegancia como prostitutas
Se acostumbraron con estilo a la mentira

Mientras más viejos se vuelven, más se amargan
Rostros sumergidos en vinagre puro
Y después de la final, dicen sus tumbas:
Aquí yacen los caracoles
Ahogados en su babosa
Ahogados en su babosa
Ahogados en su babosa

Mientras más viejos se vuelven, más se amargan
Rostros sumergidos en vinagre puro
Y después de la final, dicen sus tumbas:
Aquí yacen los caracoles
Ahogados en su babosa
Ahogados en su babosa
Ahogados en su babosa

Escrita por: